Vasilios Gaitanos sings/Greek Music

VASILIOS GAITANOS

COMMENTARY BY: HARRY MARK PETRAKIS

Some dozen years ago while traveling across the timeless landscape of Greece, I spent a few days in the lovely seaport town of Agios Nikolaos on the Island of Crete. One night in the town I discovered a peerless Taverna called, “Cafe of the Sunset,” owned by a comely young woman called Niki with long hair as black as a raven’s wing and her handsome young husband, Giorgios.

Late in the evening when those tourists who remained were joined by young town people, we pushed the tables aside to prepare for the music of Lenos on the bouzouki, Michali on the clarinet and Panayotis who sang in a throaty, vibrant voice when they began to play, the Cafe burst into life.

With our blood already warmed by wine, the felicitous music liberated our spirits and we leaped up to dance. Niki would lead us with zest and grace, her dark hair tossing about her cheeks and shoulders. As the dancing grew wilder she’d kick off her shoes and dance barefooted as the nymphs of legend must have dance in the sylvan groves. We circled her like a bevy of satyrs and then whirled off alone, still linked by the music and the Greek night.

These animated celebration glowed in my memory for years although I never returned to Agios Nikolaos. Yet, only a few years ago, that marvelous experience was renewed for me, not in Greece, but in Chicago, when I visited Deni’s Den for the first time and first heard Vasilli play his stunning piano. Late in the evening, sparked by the music, I was impelled to leap up and dance again. The small miracle of finding a luminous particle of Greece in Chicago was so mesmerizing that long after midnight, when I finally emerged onto Clark Street, I eerily expected to find myself on a street in Greece.

I have returned to Deni’s Den many times since that first visit and each time eagerly wait for the music. The leader of the Deni’s Den Ensemble is Vasilli Gaitanos, a former merchant sailor, a brilliant pianist and singer who toured the world with the great composer, Mikis Theodorakis.

There is the superb bouzouki player, Alex Galas, who first heard and became fascinated with that instrument when he was eleven. There is George Papadatos whose drums resound like Olympian thunder and Vassili Rousis whose guitar provides the lightning and Ares Marmantas on a sparking classical guitar. Their good friend and the marvelous arranger of their music is Spyros Panaoussis.

Listening to Vasilli and the Ensemble play and sing for a few hours is the next best thing to visiting Greece. They play buoyant love songs and the darker songs of unrequited love and jealousy, songs of freedom sung by warriors fighting their oppressors, haunting songs of wanderings and exile from the native land. Their music returns me to the sights and sounds of the Greek journeys, the resonant bells of churches, the flutes of shepherds, the laughter of village wedding, the ruins of temples with rising in the wind at Delphi.

And always the music evokes for me the joyous celebrations in villages, towns and mountain glades, unchanged in passion and vigor since the wine – dark time of Homer.

Yet, a tragic dement is present in the music of Greece, as well, for the perimeter of joy is a melancholy bred into the bone and blood of Greeks through four centuries of slavery. It was only 150 years ago when the Greeks, after a bitter ten year revolution, emerged free from those sorrowful centuries. When that emotion Greek call “stenochoria”, comes hauntingly through the songs and music, even those who are not Greeks can sense the timeless grief.

“Cafe of the Sunset”… “Deni’s Den”, they are enclosures that exist a world apart and yet, as Euripides says, home is where the heart is, and joy is where the music conquers loneliness and fills one with the urge to sing and dance. That zest for living is embodied in an old Greek song:

“Even with many trials, life is sweet.

And anyone who wants Charos to come

must be mad.”

This splendid album records many songs played by Vasilli Gaitanos and the Ensemble, so those unable to visit Deni’s Den (This is closed.) will be able to hear their magic. Perhaps understand, as well the miracle of the small enduring land that reveals in its literature, art and music a soul that must inspire men and women everywhere for as long as the earth endures.

Harry Mark Petrakis

Chicago, Illinois

October 25, 1981

In 1981, Vasilli Gaitanos released a disc with Greek representative songs of M.Theodorakis, M.Hadjidakis, Chr.Leontis, Th.Mikroutsikos and St.Xarchakos. To download the CD Vassilis Gaitanos click HERE
  1. The Cross of the South
  2. The Knife
  3. The Fairy Tale
  4. Drapetsona
  5. Bright Day
  6. Those Crazy Boys
  7. Thessaloniki
  8.  Tha Road is Long
  9. A Day in May
10. You See My Brother

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ HARRY MARK ΠΕΤΡΑΚΗΣ

Μερικές δεκάδες χρόνια πριν, ενώ ταξίδευα στο άχρονο Ελληνικό τοπίο, πέρασα μερικές ημέρες στην όμορφη παραλιακή πόλη στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου, στο νησί της Κρήτης. Μια νύχτα στην πόλη ανακάλυψα μια απαράμιλλη ταβέρνα, με τ’ όνομα το "Καφενείο το Δειλινό», που ανήκε σε μια νεαρή γυναίκα. Το όνομά της ήταν Νίκη με μακριά μαλλιά, μαύρα σαν φτερό από ένα κοράκι, δίπλα της ο όμορφος νεαρός σύζυγός της, ο Γιώργος.

Αργά το βράδυ, όταν κάποιοι τουρίστες οι οποίοι παρέμειναν ενώθηκαν με τους νέους της πόλης, σκουντήσαμε τα τραπέζια στην άκρη για να γίνει χώρος για τη μουσική. Ο Λίνος στο μπουζούκι, ο Μιχάλης στο κλαρίνο και ο Παναγιώτης με την τραχιά, δυνατή φωνή, όταν άρχισαν να παίζουν, στο καφενείο «μπήκε» η ζωή.

Με το αίμα μας, ήδη κορωμένο από το κρασί, η εύστοχη μουσική απελευθέρωσε το πνεύμα μας και στήσαμε το χορό. Η Νίκη, μας οδηγούσε με μεράκι και χάρη, τινάζοντας τα σκούρα μαλλιά της στα μάγουλα και τους ώμους της. Καθώς ο χορός αγρίευε η γυναίκα πέταξε τα  παπούτσια της χορεύοντας ξυπόλητη, όπως οι νύμφες του θρύλου όταν χόρευαν στα δάση και τους ελαιώνες. Κάναμε ένα κύκλο γύρω της σαν σάτυροι, μια κοντά και μια στροβιλιζόμαστε μακριά, αφήνοντάς την μόνη, όλοι μπλεγμένοι με τη μουσική και την Ελληνική βραδιά.

Αυτή η δυνατή εικόνα έλαμπε στη μνήμη μου για χρόνια, αν και ποτέ, δεν επέστρεψα στον  Άγιο Νικόλαο. Ωστόσο, μόλις πριν από λίγα χρόνια, η θαυμάσια εμπειρία ανανεώθηκε για μένα, όχι στην Ελλάδα, αλλά και στο Σικάγο, όταν επισκέφθηκα «Τη φωλιά του Ντένι» για πρώτη φορά και για πρώτη φορά είδα τον Βασίλη να παίξει εντυπωσιακά στο πιάνο. Αργά το βράδυ, πυροδοτήθηκα ξανά από τη μουσική, με ένα άλμα πετάχτηκα προς τα πάνω και χόρεψα πάλι. Το μικρό θαύμα να συναντήσω το φως της Ελλάδας στο Σικάγο ήταν τόσο μαγευτικό, ώστε πολύ μετά τα μεσάνυχτα, όταν τελικά περπατούσα στην Clark Street, παράξενα περίμενα να βρω τον εαυτό μου σε ένα δρόμο στην Ελλάδα.

Στο σπίτι του Βασίλη και Δήμητρας Γαϊτάνου στην Αθήνα

Έχω επιστρέψει στη «Φωλιά του Ντένι» πολλές φορές από εκείνη την πρώτη επίσκεψη και κάθε φορά περιμένω με ανυπομονησία για τη μουσική. Ο ηγέτης του μουσικού συνόλου είναι ο Βασίλης Γαϊτάνος, ένας πρώην ναυτικός έμπορος, ένας λαμπρός πιανίστας και τραγουδιστής ο οποίος περιόδευσε τον κόσμο με το μεγάλο συνθέτη, Μίκη Θεοδωράκη.

Στο μουσικό σύνολο υπάρχει ο Alex Galas το υπέροχο μπουζούκι, που πρωτάκουσε μαγεμένος το όργανο όταν ήταν έντεκα ετών. Ο Γιώργος Παπαδάτος στα τύμπανα που αντηχούν σαν βροντή απ’ τον Όλυμπο, ο Βασίλης Ρούσης σαν αστραπή στην κιθάρα κι ο Άρης Μαρμαντάς που κυριολεκτικά πυρπολεί με την κλασσική κιθάρα. Ο καλός φίλος και θαυμάσιος ενορχηστρωτής της μουσικής τους είναι ο Σπύρος Παναούσσης.

Ακούγοντας τον Βασίλη και το μουσικό σύνολο να παίζουν και να τραγουδούν για λίγες ώρες, είναι το επόμενο καλύτερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε, εκτός από την επίσκεψη στην Ελλάδα. Παίζουν έντονα τραγούδια αγάπης και σκοτεινιασμένα τραγούδια για την άτυχη μοίρα του ανεκπλήρωτου έρωτα, της αγάπης και της ζήλειας, τα τραγούδια της ελευθερίας των πολεμιστών που μάχονται τους καταπιεστές τους και τα στοιχειωμένα τραγούδια των περιπλανήσεων και της εξορίας. Η μουσική τους μου φέρνει τις εικόνες και τους ήχους απ’ τα ελληνικά ταξίδια, τον ήχο απ’ τις καμπάνες των εκκλησιών, οι φλογέρες των βοσκών, το γέλιο του γάμου στα χωριά, τα ερείπια των ναών στον άνεμο στους Δελφούς.

Και πάντα η μουσική θα θυμίζει για μένα χαρούμενες γιορτές σε χωριά, κωμοπόλεις και ξέφωτα στο βουνό, αμετάβλητα στο πάθος και στο σθένος από το κρασί – ως την μακρινή εποχή του Ομήρου.

Ωστόσο, κάτι τραγικό είναι παρόν στην ελληνική μουσική, καθώς στην ίδια στιγμή της χαράς υπάρχει και η μελαγχολία, που υπάρχει στα κόκαλα και στο αίμα των Ελλήνων, μέσα από τέσσερις αιώνες σκλαβιάς. Ήταν μόλις πριν από 150 χρόνια, όταν οι Έλληνες, μετά από μια πικρή επανάσταση δέκα ετών, απαλλάχτηκαν από αυτούς τους θλιβερούς αιώνες καταπίεσης.  Όταν αυτό το συναίσθημα που λέγεται ελληνικά «στενοχώρια» έρχεται ύπουλα μέσα από τα τραγούδια και τη μουσική, ακόμη και εκείνοι που δεν είναι Έλληνες μπορούν να αισθανθούν τη διαχρονική θλίψη.

"Καφενείο το Δειλινό" ... "Η φωλιά του Ντένι", είναι καταλύματα που υπάρχουν σε έναν κόσμο διαφορετικό μα, όπως λέει ο Ευριπίδης, «σπίτι είναι όπου βρίσκεται η καρδιά», και «χαρά όπου η μουσική εισχωρεί και κατακτάει τη μοναξιά και γίνεται ένα με την επιθυμία για τραγούδι και χορό». Αυτή η όρεξη για ζωή είναι ενσωματωμένη σε ένα παλιό ελληνικό τραγούδι:

 "Ακόμη και με πολλά βάσανα, η ζωή είναι γλυκιά.

 Και όποιος θέλει να έρθει Χάρος πρέπει να είναι τρελός"

Αυτό το υπέροχο άλμπουμ καταγράφει πολλά τραγούδια, που παίζει ο Βασίλης Γαϊτάνος και το μουσικό σχήμα του, έτσι ώστε αυτοί που δεν μπορούν να επισκεφθούν την «Φωλιά του Ντένι» (σ.σ. τώρα έχει κλείσει) θα είναι σε θέση να ακούσουν τη μαγεία τους.

Ίσως έτσι ο ακροατής καταλάβει, πως διαρκεί το θαύμα αυτής της μικρής Ελλάδας, που αποκαλύπτεται στη λογοτεχνία, την τέχνη και τη μουσική ψυχή και θα πρέπει να εμπνεύσει τους άνδρες και τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η Γη .

Harry Mark Πετράκης

Σικάγο-Ιλλινόϊς

25 Οκτωβρίου 1981
[Μετάφραση [Ioanna Kaskoura-Sheridan] 

Το 1981, ο Βασίλης Γαϊτάνος, κυκλοφόρησε ένα δίσκο με αντιπροσωπευτικά Ελληνικά τραγούδια του Μ.Θεοδωράκη, Μ.Χατζιδάκι Χρ.Λεοντή, Θ.Μικρούτσικου και Στ. Ξαρχάκου. Για να κατεβάσετε το CD του Βασίλη Γαϊτάνου, πατήστε ΕΔΩ  

  1.Σταυρός του Νότου

  2.Το μαχαίρι

  3.Ήτανε μια φορά

  4.Δραπετσώνα

  5.Άσπρη μέρα και για μας

  6.Κάθε τρελό παιδί

  7.Θεσσαλονίκη

  8.Είναι μακρύς ο δρόμος σου

  9.Μέρα Μαγιού

10.Και να αδελφέ μου
Δείτε παλαιότερη ανάρτηση για τον Βασίλη Γαϊτάνο όπου μπορείτε να κατεβάσετε άλλα δύο υπέροχα CD KLICK HERE

Gus Vali - A Greek in Dixieland

A GREEK IN DIXIELAND

 Known as the Number One proponent o Greek music in the United States, Gus Vali has, over the years, recorded a number of albums which have been widely accepted for their ethnic value. And as his reputation in the field of Greek music has grown, his recognition as one of the best clarinetists in the field popular music has become widespread among professionals as   well as those who attend his concerts and personal appearances.

As a youngster, Gus served his musical apprenticeship with some of the best dance bands of our time. His acquaintance with Jazz is a close and enriching one which has survived his concentration on the ethnic music. Thus it was inevitable that somewhere along the line he would combine his early training with his present day presentation. The result, A GREEK IN DIXIELAND is not only unique in its content ever made by Gus and his orchestra.

For this album Gus selected five great Dixieland standards and an Israeli folk song, “Havah Nagilah”, for one side, and six Greek-originated songs, performed in true Dixieland style, for the other side. The end product is a savory as Greek cuisine, a musical delight for audiences of all ages, with all types of musical tastes. It is, in fact, one of the most interesting and entertaining albums you will ever spin.

 Ο δίσκος αυτός κυκλοφόρησε στη Νέα Υόρκη, προς το τέλος της δεκαετίας του '50 και είχε τα παρακάτω τραγούδια:

  1. THE SAINTS (P.D.)

  2. THE VARSITY DRAG (De Sylva-Brown - Henderson)

  3. MUSKRAT RAMBLE (E. Ory)

  4. 12th STREET RAG (E.I.Bowman)

  5. HAVAH NAGILAH (P.D.)

  6. ST. JAMES INFIRMAR (J.Primrose)

  7. ATHINA (M.Hadjidakis)

  8. SUNDAY MORNING SHUFFLE (J.Carisi)

  9. BOY ON A DOLPHIN (T.Morakis)

10. FARFARA (P.D.)

11. ISE TO LIMANI MOU (N.Gounaris)

12. ERUZA (J.Carisi)

Ακούστε από αυτόν το δίσκο  τρία τραγούδια. Για να τον βρείτε, λίγο δύσκολο, έως αδύνατο.

The Saints (When the Saints go marching in)

A Greek in Dixieland (Muskrat Ramble)

Havah Nagilah (G.Vali-Kenkulian-Nasrkissian-Yacoubian)

* * *

Gus Vali – Mr Greek Clarinet / Biography
His parents were Greeks from Marmaras of Asia Minor. He grew up in New York and as soon as the graduated from Manhattan College, he stated working as a professional musician. He set out spectacurarly playing saxophone, flute and clarinet in Big Bands such as the bands of Artie Swaw, Louis Prima, Ian Augoust, Jonny Long, Sonny Dunham. But his love of Greek music urged him to create his own band, a band which would play Greek music mostly but with an American aspect. The first recording  took place in New York in 1958 and it was the dreamy “Marocco”. For the next fifteen years, Gus Vali and his band would be in great demand and they would appear in all major clubs of USA and Canada. The basic musicians of Gus Vali band, were the bassist Louis Barreiro, the percussionists Chet Amsterdam and John Yalenezian and the pianist and producer Norman Gold. The band accompanyied many Greek and foreign singers such as Stavros Tzouanakos, Iordanis Tsomides, Milton Stamos, Petros Nikolaou, Chr. Christopoulos and many others. Gus Vali is perhaps the most interesting and inscrutable case of Greek-American musician since the 60’s, but his work is ignored in Greece. Today Gus Vali lives in New York.

Gus Vali (Αυγουστίνος Βαλής)
Το πραγματικό του όνομα ήταν Αυγουστίνος Βαλής. Οι γονείς του ήταν Έλληνες από τον Μαρμαρά της Μικράς Ασίας. Μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το Κολέγιο του Μανχάταν και έγινε αμέσως επαγγελματία μουσικός.

Ξαφνιάζει το ξεκίνημά του, όπου έπαιζε σαξόφωνο, φλάουτο και κλαρίνο στις μεγάλες Αμερικανικές ορχήστρες των Artie Swaw, Louis Prima, Ian Augoust, Jonny Long, Sonny Dunham. Η αγάπη του, όμως, για την ελληνική μουσική και για τη μουσική της Μέσης Ανατολής τον ώθησαν στο να δημιουργήσει την ορχήστρα που θα υπηρετούσε το δικό του όραμα. Μια ορχήστρα με κύρος που θα έπαιζε ελληνική, κυρίως, μουσική αλλά και μουσικές του κόσμου με μια Αμερικανική αισθητική.

Το πρώτο ηχητικό δείγμα καταγράφηκε στη Νέα Υόρκη, τον Απρίλιο του 1958 και ήταν το ονειρικό «Μαρόκο» και ο Gus Vali είχε δημιουργήσει ένα Modern Ethnic σχήμα, που για τα επόμενα 15 χρόνια θα ήταν περιζήτητο και θα εμφανίζονταν στα καλλίτερα κέντρα της Αμερικής και του Καναδά.

Μουσικοί που αποτέλεσαν το βασικό πυρήνα της ορχήστρας του Gus Vali, ήταν ο μπασίστας Luis Bareiro, οι περκασιονίστες Chet Amsterdam, John Yelezian και ο πιανίστας και αργότερα παραγωγός Norman Gold, ενώ φιλοξενήθηκαν εκατοντάδες μουσικοί, ξένοι και Έλληνες, όπως ο Σταύρος Τζουανάκος, ο Ιορδάνης Τσομίδης, ο Μίλτον Στάμος, ο Πέτρος Νικολάου, ο Χρ. Χριστόπουλος (το δεξί χέρι του Δημ. Στεργίου – Μπέμπη στην Αμερική) και πολλοί άλλοι.

Αυτή η Ελληνοαμερικανική ορχήστρα, όπως ξεκίνησε στα χρόνια της δεκαετίας του ΄50, μετεξελίχθηκε προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄60, σε ένα belly dance συγκρότημα, όπου εναλλάσσονταν πια, όχι τόσο συχνά, Έλληνες μουσικοί όσο και Αρμένιοι, Τούρκοι, Ισραηλίτες, Άραβες, Αιγύπτιοι με ούτια, κανονάκια, τουμπερλέκια και βιολιά. Η εποχή των μπουζουκιών είχε παρέλθει και το ρεύμα, που χρόνια μετά, θα ονομαζόταν ethnic και θα κυρίευε κάποτε τον κόσμο, ανέτειλε.

 Ο Gus Vali είναι, ίσως, η πιο ενδιαφέρουσα και ανεξιχνίαστη περίπτωση Ελληνοαμερικανού μουσικού μετά το ΄60. Στην Ελλάδα αγνοείται εντελώς η ύπαρξή του. Σήμερα, ζει στη Νέα Υόρκη.
Το βιογραφικό έγινε από τον Βαγγέλη Αρναουτάκη που είχε, μαζί με τον Μωϋσή Ασέρ, την επιμέλεια του cd, που κυκλοφόρησε  η δισκογραφική "Άνοδος" το 1997. Η μετάφραση έγινε από τον Βαγγέλη Κασελάκη. Δυσεύρετο cd αφού η εταιρία έχει κλείσει. Από το CD αυτό, ακούστε τρία τραγούδια.

 Το γελεκάκι / Yelekaki

Φυντανάκι / Findanaki

Η ταμπακιέρα / The sigarette case

* * *

Ο ίδιος λέει σε μια συνέντευξη στον Αποστόλη Καπαρουδάκη για το περιοδικό Jazz  & Τζαζ.

 

«Οι γονείς μου κατάγονταν από το Μαρμαρά της Μικράς Ασίας κι έφθασαν στην Αμερική ως μετανάστες. Ο πατέρας μου δούλευε ζαχαροπλάστης, για να καταφέρω να σπουδάσω στο κολέγιο του Μανχάταν και να γίνω επαγγελματίας μουσικός. Άκουγα από μικρός τις μεγάλες τζαζ μπάντες τής Αμερική κι ενθουσιαζόμουν. Παρακολουθούσα όλη τη σκηνή της εποχής που έβραζε. Ταυτόχρονα όμως άκουγαν στο σπίτι οι γονείς μου ελληνική μουσική, από δίσκους 78 στροφών. Έτσι άκουσα και λαϊκά και δημοτικά τραγούδια της Ελλάδας. Εκείνη την εποχή στην Αμερική ακουγόταν πολύ η ελληνική μουσική. Υπήρχαν και τα γνωστά μαγαζιά της 8ης Λεωφόρου, όπου διασκέδαζαν οι Έλληνες. Σε αυτά όμως σύχναζαν και πολλοί Αμερικανοί, που ενθουσιάζονταν με τον ελληνικό ήχο. Έτσι δημιουργήθηκε σιγά-σιγά ένα κοινό, που ήταν έτοιμο να υποδεχθεί αυτού του είδους τη μουσική, η ψυχή τής οποίας πατάει στην Ελλάδα και η τεχνική της στην αμερικανική τζαζ». (Φωτογραφία Μάρω Κουρή)

Ενδιαφέρουσα είναι η ανάρτηση που έχει κάνει το ΔΙΣΚΟΡΥΧΕΙΟΝ / VINYLMINE (από εκεί και το απόασπασμα της συνέντευξης) με ένα διαφορετικό βιογραφικό και παρουσίαση της δισκογραφίας του. Ακόμα, υπάρχουν πάρα πολλά σχόλια επισκεπτών του blog που σας δίνουν τη δυνατότητα να σχηματίσετε ολοκληρωμένη εικόνα για τον Gus Vali και την εποχή της καριέρας του.

Για να διεισδύσετε στα άδυτα του ΔΙΣΚΟΡΥΧΕΙΟΥ πατείστε ΕΔΩ 

* * *

Δείτε το σχετικό βίντεο που τραγουδάει ο ίδιος σε ένα μικρό αφιέρωμα, με την ευκαιρία Ελληνικής παρέλασης στην 5η Λεωφόρο τη Ν. Υόρκης, στις 18 Απριλίου 2010.   

GUS VALI AT GREEK PARADE 4/18/2010, IN NEW YORK CITY

http://www.youtube.com/watch?v=xIQTfM4SSzQ&feature=related

 This is a video of the Great Gus Vali, who graced the Stage, Sunday, April 18, 2010, at the Greek Parade, in New York City, on 5th Ave.
Unfortunately the venue did not afford Gus Vali, the opportunity to appear w/ a full band, however just seeing Mr. Vali, once again after so many years, brought a flood of memories, emotions, and tears to all of us.
Even though he played for what only seemed a few seconds, it was enough to transform everyone back to the 1950's when this type of music was most popular, and played by many bands, and Greek clubs, that were on almost every corner of 8th Ave in New York City, from 29th to 42nd Street, and at all weddings, baptisms, and celebrations, before the age of the flat, 1-2 dimensional DJ music that has became popular. There was nothing like the stereophonic live 3D sound, of a Gus Vali Performance or recording.
Thank You Gus, for coming on stage so we could hear, see you, and experience once again all the fond memories, and emotions only someone like you could instill. Hopefully you could also see, appreciate, and experience the love, and admiration we still hold for you..
We will never forget you, the music, sounds, and happiness, you, and your recordings have given us from the early 1950's, through today..
God Bless You!! Kali Dynami! And Stin Ygia Sou, Always..

* * *

CHIMERA [A FANTASY IN JAZZ / ROCK / MID-EAST SOUNDS]
Το άλμπουμ Chimera (Χίμαιρα) είναι μοναδικό, ένα από τα πιο trendy άλμπουμ με ανάμειξη ροκ και τζαζ με την ανατολίτικη μουσική (Έτσι το χαρακτηρίζει το "Καφέ Σεβάχ")

 American-born of Greek parents, Gus Vali studied at the Manhattan School of music and performed with Louis Prima, Artie Shaw, Johnny Long, Sonny Dunham, and Jan August. Leading his own group, he became the leading exponent of authentic Greek music, including its overlap with the traditions of neighboring regions. Accomplished on the flute, clarinet, and saxophone, he brings a unique Greek sensibility to a field dominated by artists considered more "oriental." Through various labels and projects Vali tried many different styles and featured different vocalists. During his late period as "Admiral of the Navel Academy," his exotic flute meshed wonderfully with the oud of George Mgrdichian.

Gus Vali's records are important for several reasons. First, he is the chief exponent of the Greek variety of oriental music. Second, his leadership with flute and clarinet are unusual in a field dominated by oud and derbecki players. Third, Chimera is singular, one of the hippest albums blending rock and jazz with oriental music.

 MEMBERS: Gus Vali (tenor saxophone, soprano C clarinet) * Joe Farrell (tenor saxophone, soprano flute) * Joe Beck (guitar) * Charlie Palmieri (Fender Rhodes piano) * Steve Gadd (drums) * George Mgrdichian (oud) * Mohamed El Aakad (kunun) * Bernie Leighton (piano) * Tony Price (tuba) * Chet Amsterdam (bass) * Frank Malabe (conga drum) * Johnny Valentine (guitar, dudook, tambur, zurna) * George Mangas (buzukie) * Sourian Baronian (G clarinet, dumbek, dudook)

Πηγή: hippy-djkit

Ακούστε δύο τραγούδια από το δίσκο και αναζητείστε τον. Δεν θα τον βρείτε εύκολα.

Mustafa

Nots

* * *

Άλλος ένας δίσκος του Gus Vali, όταν ήταν νέος και ωραίος "OLI MAZI". Εμφανίστηκε στη δισκογραφία και με το όνομα "Chris Vardakis. Μάλλον για λόγους "ασυμφωνίας" συμφερόντων των δισκογραφικών εταιρειών.

1.THELO KITRINA NA VALIS

2.ISTE GINEKES

3.WALTZ MEDLEY(PERISTERI-TA DIKA     SOU TA MATIA-TO REFRAIN THS AGAPIS)

4.AYTOS

5.TA PALAMAKIA

6.MEDLEY (EGIOTISSA-OPIOS EGHI YIA KAI NEIATA-GERAKINA)

7.MEDLEY (ISE TO LIMANI MOU-SAN KITO TA MATIA SOU-ANDIO ATHENA)

8.MIN THARIS

9.ENA KARAVE APO TI CHIO 

10.KAPETANA ANDREA ZEMPO

Ακούστε μερικά τραγούδια από το δίσκο "OLI MAZI"

Waltz medley: Peristeria/Ta dika sou ta matia/To refrain tis agapis

Medley: Egiotisa/Eghi yia kai neiata/Gerakina

* * *

Στα δύο αυτά youtube ο Gus Vali σαν "Chris Vardakis and his (bouzoukia) Orchestra"

Greek Fire                                                                                                                                  Farfara

Άλλοι σύνδεσμοι για τον Gus Vali
Record Fiend
Καφέ Σεβάχ
Hip Wax