Manos Hadjidakis - ILLYA DARLING - Melina Mercouri

Illya Darling opened on Broadway at the Mark Hellinger Theater on April 11, 1967. It was a stage musical version of the wildly popular Greek film Never On Sunday, which made an international star of Melina Mercouri. The film was written and directed by American Jules Dassin, who also played the male lead. Illya Darling would have many of the same players, including Mercouri, writer/director Dassin, the film’s costume designer, Theoni V. Aldredge, and film cast members Titos Vandis and Despo. The film’s brilliant Academy Award-winning composer, Manos Hadjidakis (Oscar for Best Song – Never On Sunday), wrote the music, with lyrics by Man of La Mancha’s Joe Darion. 

The cast also included Orson Bean, Nikos Kourkoulos, Rudy Bond, Hal Linden, and Joe E. Marks. Because of Mercouri’s reviews and star power, the show ran almost a year, and then toured with Cyd Charisse. An original cast album was issued by United Artists Records, who had funded the show in full. In 2010 a limited edition CD (1000 copies), mastered from the original album session tapes was released by Kritzerland in the USA. It sold out very quickly and Illya Darling is now out of print in all formats. This is a completely new remastering from

a reel to reel copy of the original UA session tapes, but like the Kritzerland CD, the songs are in the order they appeared in the show. The Oscar winning song, Never on Sunday (Ta Pediá tou Pireá) is sung by Melina Mercouri exactly as in the film with Greek lyrics written by Hadjidakis (thankfully the horrible Billy Towne English lyrics favoured by pop singers at the time are nowhere to be heard in the stage version.) Hadjidakis was not happy with the way orchestrator Ralph Burns transformed his music into more Broadway than genuine Greek but the sound of bouzoukis is very prominent, something you don’t hear on the New York stage very often and of course with Greece’s National Treasure, Melina Mercouri as the star, Illya Darling still has much to offer musically. It reminds me of what my grandfather once told me when I was a young boy whose family had just migrated to the United States: “To be an American of Greek descent is like putting extra icing on an already well decorated cake”. Illya Darling is musically a very well decorated cake indeed.

(Saurce Bulletin)

********************************************* Listen ******************************************************************************************************************************************************

Το «Ποτέ την Κυριακή» γνώρισε διεθνή επιτυχία. Στο θέατρο διασκευάστηκε σε μιούζικαλ και παρουσιάστηκε στο Μπρόντγουεϊ, κερδίζοντας εκ νέου κοινό και κριτικούς. Το «Illya Darling», όπως μετονομάστηκε, παρουσιάστηκε σε ένα ιστορικό θέατρο: το Μαρκ Χέλινγκερ, χωρητικότητας 1600 θεατών, που χτίστηκε το 1930 και λειτούργησε μέχρι το 1989. Σε ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας, η πρεμιέρα του έργου δόθηκε ακριβώς 10 ημέρες πριν γίνει το πραξικόπημα στην Ελλάδα: στις 11 Απριλίου 1967. Η παράσταση είχε ξανά την Μελίνα στο ρόλο της Ίλιας και σκηνοθέτη τον Ζιλ Ντασέν. Δεν ήταν, όμως, και συμπρωταγωνιστής της, όπως συνέβη στην ταινία. Στη θεατρική μεταφορά, το ρόλο του αρχαιολάτρη (και φιλόδοξου Πυγμαλίωνα) από το Κονέκτικατ, ανέλαβε ο ηθοποιός Ορσον Μπιν.

Στη διανομή, πάντως, υπήρχαν αρκετές ελληνικές παρουσίες. Ο Τίτος Βανδής (Γιώργος) και η Δέσπω Διαμαντίδου (Δέσπω) επανέλαβαν τους χαρακτήρες που υποδύθηκαν στην οθόνη, ενώ ο Νίκος Κούρκουλος αντικατέστησε τον Γιώργο Φούντα στο ρόλο του Ιταλού Τόνιο. Το ελληνικό χρώμα της παράστασης συμπλήρωναν, ο Μάνος Χατζιδάκις στη μουσική, η Θεώνη Ολντριτς στα κοστούμια και ο σολίστας του μπουζουκιού Χάρης Λεμονόπουλος, που συμμετείχε ενεργά με την επί σκηνής εκτέλεση των μουσικών μοτίβων. Η Φλέρυ Νταντωνάκη ήταν αντικαταστάτρια (standby) της Μελίνας, σε περίπτωση κωλύματος. Εχει ενδιαφέρον ότι, ενώ στο θεατρικό πρόγραμμα τα πάντα ήταν γραμμένα στα αγγλικά, το πιο διάσημο από τα τραγούδια της παράστασης ήταν γραμμένο με ελληνικούς χαρακτήρες. Το «Ποτέ την Κυριακή» αποτέλεσε ένα –τυπογραφικό- φόρο τιμή στην ελληνική ταυτότητα του έργου. Αποτέλεσε, όμως, και μια μεγάλη σπαζοκεφαλιά σε όσους θεατές ξεφύλλιζαν τον κατάλογο και δεν τύχαινε να ήταν… Ελληνοαμερικανοί.

Στους συντελεστές του μιούζικαλ συγκαταλέγονταν επίσης, η χορογράφος Ονα Γουάιτ (ήδη διάσημη για τη δουλειά της σε μιούζικαλ όπως τα «Μάγκες και κούκλες» και «Γλυκειά μου Ιρμα»), ο σκηνογράφος Ολιβερ Σμιθ («Ωραία μου κυρία», Γουέστ Σάιντ Στόρι» κ.ά.) και ο στιχουργός Τζόε Ντάριον («Man of La Mancha»). Ο Ντάριον απέδωσε (σε συνεργασία με τον Χατζιδάκι) τους ελληνικούς στίχους των τραγουδιών στα αγγλικά. Σε δύο μουσικά νούμερα, μάλιστα, μετέφερε κατά λέξη τους πρωτότυπους ελληνικούς τίτλους («Po, Po, Po», «Ya Chara»). Το σόου έλαβε 6 υποψηφιότητες στα βραβεία Τόνι, μεταξύ των οποίων και στην Μελίνα Μερκούρη για «την καλύτερη ερμηνεία πρωταγωνίστριας σε μιούζικαλ». Εξαιτίας των εξαιρετικών κριτικών που έλαβε, αλλά και της λάμψης που εξέπεμπε ως σταρ, οι παραστάσεις διήρκεσαν σχεδόν ένα χρόνο –μέχρι τον Ιανουάριο του 1968.

 Μετά, η Μελίνα αφιερώθηκε στον αντιδικτατορικό αγώνα, ξεκινώντας, τρεις μήνες αργότερα, από τη διαδήλωση της Πρωτομαγιάς στη Στοκχόλμη, στο πλευρό του Ούλοφ Πάλμε. Το έργο, όμως, δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Οι παραστάσεις συνεχίστηκαν με μια μεγάλη τουρνέ στις ΗΠΑ, έχοντας ως νέα Ιλια μια… εξ αντανακλάσεως Ελληνίδα. Ηταν η διάσημη ηθοποιός και χορεύτρια Σιντ Τσάρις (παρτενέρ του Φρεντ Αστέρ και του Τζιν Κέλι σε αρκετά μιούζικαλ), που έκανε καριέρα με το επίθετο του πρώτου συζύγου της: του γεννημένου στην Αθήνα Νίκο Τσάρις (Νίκος Χαρίσης).

(Πηγή: Protagon)

(Περισσότερα για τη Μελίνα ΕΔΩ)

(και εδω στο ιστολόγιο του δημοσιογράφου Δημήτρη Λυμπερόπουλου)

Manos Hadjidakis/The Cruel April of '45

BIOGRAPHICAL NOTE

MANOS HADJIDAKIS was born on October 23, 1925, in Xanthi, a tobacco-growing town near the northern border of Greece. His father, Yorgos Hadjidakis, a lawyer, hailed from Myrthio, the prefecture of Rethymnon, Crete. His mother, Aliki (Vasiliki), nee Arvanitidou, came from Adrianople. In the words of the composer: "From my mother I inherited every puzzle, which I've been trying to solve all my life. If it weren't for her puzzles I wouldn't be a poet...". At the age of four he began taking piano lessons with Madame Altounian, a teacher of Armenian descent, in Xanthi. He also learned to play the violin and the accordion. In 1932, the mother and her two children, Manos and Miranda, settled in Athens and the parents divorced. In 1938, his father was killed in an air accident, on his way to Milan. This, together with the outbreak of the Second World War, left the family financially destitute. During the hard years of German occupation and after the liberation, Hadjidakis worked as a stevedore in Piraeus, as an ice seller, a worker in the Fix Brewery, an employee in a photographic studio, and assistant male nurse in the 401 Military Hospital.

Read more HERE

The Official Website HERE 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1925 στην Ξάνθη, μια ακριτική καπνοπαραγωγική πόλη της Ελλάδας. Ο πατέρας του, Γεώργιος Χατζιδάκις, καταγόταν από τη Μύρθιο Ρεθύμνου και ήταν δικηγόρος. Η μητέρα του, Αλίκη (Βασιλική), το γένος Αρβανιτίδου

καταγόταν από την Αδριανούπολη. «Από την μητέρα μου», όπως έλεγε ο ίδιος, «κληρονόμησα όλους τους γρίφους που από παιδί μ' απασχολούν και μέχρι σήμερα κάνω προσπάθειες να τους λύσω. Χωρίς τους γρίφους της δεν θα 'μουν ποιητής...». Από την ηλικία των τεσσάρων ετών αρχίζει τα πρώτα μαθήματα πιάνου, με δασκάλα την Αλτουνιάν, γνωστή μουσικό της Ξάνθης, αρμενικής καταγωγής. Μάθαινε επίσης, βιολί και ακορντεόν. Το 1932, η μητέρα και τα δύο παιδιά, ο Μάνος και η Μιράντα, εγκαθίστανται οριστικά στην Αθήνα και οι γονείς χωρίζουν. Το 1938 ο πατέρας του σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα ενώ ταξίδευε για το Μιλάνο. Το γεγονός αυτό καθώς και η έναρξη του Β' Παγκοσμίου πολέμου, κατέστρεψαν οικονομικά την οικογένεια. Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και της απελευθέρωσης, εργάζεται ως φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι του Πειραιά, παγοπώλης, εργάτης στο εργοστάσιο ζυθοποιίας του Φιξ, υπάλληλος στο φωτογραφείο του Μεγαλοοικονόμου, βοηθός νοσοκόμος στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

Περισσότερα ΕΔΩ

Μάνος Χατζιδάκις- Ιούλιος 1974.

Τον Οκτώβρη του 1972 ο Μάνος Χατζιδάκις μπαίνει στο στούντιο για να ηχογραφήσει μια σειρά από παλιά ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια, σε δική του ενορχήστρωση και διασκευή. Ο ίδιος διευθύνει και την ορχήστρα, που αποτελείται από μια ομάδα εξαίρετων μουσικών, όπως οι Θανάσης Πολυκανδριώτης (μπουζούκι), Δημήτρης Φάμπας, Βασίλης Τενίδης (κιθάρες), Δημήτρης Βράσκος (βιολί, μαντολίνο), Αλίκη Κρίθαρη (άρπα), Ανδρέας Ροδουσάκης (μπάσο), Νίκος Λαβράνος και Γιώργος Λαβράνος (κρουστά). Ο δίσκος κυκλοφορεί αρχικά από τον Ε.Ο.Τ. με τίτλο «Greece», με εξώφυλλο, όπως αυτά των τουριστικών δίσκων της εποχής. Δυο χρόνια μετά, το Δεκέμβρη του 1974, επανακυκλοφορεί από τη Minos, με διαφορετική σειρά στα τραγούδια, άλλο εξώφυλλο και τίτλο «Ο σκληρός Απρίλης του 45». 

Σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το εκτενές κείμενό του στο οπισθόφυλλο του δίσκου, ο συγγραφέας Κώστας Ταχτσής γράφει τα εξής: "Στο «Σκληρό Απρίλη του ’45» - αναφορά, όπως παλιότερα οι «Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη» σε στίχο απ’ την «Έρημη Χώρα» του Τ. Σ. Έλιοτ - ο Μάνος Χατζιδάκις στο ’να κομμάτι μετά το άλλο, γυρίζει σε κείνες τις, για μας τουλάχιστον, κοσμογονικές μέρες της νιότης μας, όχι σ’ αναζήτηση κανενός «χαμένου καιρού», αλλά σε μια προσπάθεια να τις δει σ’ όλες τους τις δυνατές διαστάσεις: έτσι όπως ήταν στην πραγματικότητα, έτσι όπως νομίζαμε τότε πως ήταν κι έτσι όπως θα τις βλέπαμε, αν μπορούσαμε να τις δούμε απ’ την απόσταση που τις βλέπουμε τώρα, ν’ ακούσει όλους τους ήχους. Όχι μόνο μπουζούκι και διπλοπενιά, αλλά και μπουζούκι ιδωμένο λίγο σα να ’ταν μαντολίνο, ύστερα και τα δυο μαζί εναλλάξ κι ανάμεσά τους και γκονγκ και πένθιμα τύμπανα – οι ξεροί κρότοι των πολυβόλων ενός συμφωνημένα καταδικασμένου αγώνα, λέω εγώ με το νου μου κι η απελπισμένη ρυθμική πορεία μιας νέας, αλλιώτικης προσφυγιάς… 

Περισσότερα στο ''Όγδοο''

THE CRUEL APRIL OF ΄45

Adaptation of folk and rebetika songs of the period between the two world wars and the first postwar period. For small orchestra with bouzouki, guitars, violin, mandolin, harp, contrabass and percussion instruments.

Recorded: October 1972.

THE CRUEL APRIL OF ΄45

1. EVERY DOG HAS HIS DAY

 Lyrics: Alekos Sakellarios, Christos Yannakopoulos, Composer: Mihalis Souyoul

2. I’LL GO TO AFRICA (The African Enchantress)

Lyrics: Vassilis Tsitsanis, Composer: Vassilis Tsitsanis

3. YOUR EYELASHES ARE SHINING

Lyrics: Markos Vamvakaris, Composer: Markos Vamvakaris

4. I’M ON MY WAY (Turn Down the Bedclothes)

Lyrics: Vassilis Tsitsanis, Composer: Vassilis Tsitsanis

5. THE MIRROR

Improvisation by Hadjidakis especially for this recording.

6. THE TOUGH GUY OF VOTANIKOS

Lyrics: Lakis Tsolis, Composer: Grigoris Bithikotsis

7. A TOUGH GUY GOES FOR A WALK

Lyrics: Vassilis Tsitsanis, Composer: Apostolos Kaldaras

8. ON THE PATHS OF LIFE (The Bat)

Lyrics: Dimitris Gogos-Bayanderas, Composer: Dimitris Gogos-Bayanderas

9. DOWN AT THE LEMON MARKET

Lyrics: Vangelis Papazoglou, Composer: Vangelis Papazoglou

10. OUT AND ABOUT VOTANIKOS

Lyrics: Stelios Keromitis, Composer: Stelios Keromitis

11. THE EMBITTERED LAD

Lyrics: Vassilis Tamvakis, Composer: Prodromos Tsaousakis

12. BROKEN-HEARTED

Lyrics: Yorgos Mitsakis, Composer: Yorgos Mitsakis

The cruel of April '45 (mp3)

The cruel of April '45 (video)

RHYTHMOLOGY / MANOS HADJIDAKIS

RHYTHMOLOGY / MANOS HADJIDAKIS

Rhythmology, completed in America as late as 1971. It consists of twelve movements and has a unique plan and format. A movement in an uneven compound time beginning with 5/8 is immediately paired off and contrasted with a movement in 2/4 called Hasapiko. So the first is paired with Hasapiko in Aries. The second is with Hasapiko in Taurus and so on. Each therefore is based on a sign of the zodiac. The second movement is in 7/8, the third follows one in 9/8 etc, right up to 15/8. A Hasapiko, to quote Karas detailed booklet notes, is a traditional popular dance of Byzantine origin. The work is dedicated to the Greek Poet George Seferis. 

RHYTHMOLOGY Listen HERE

Manos Hadjidakis / The official Website

Μάνος Χατζιδάκις: ΡΥΘΜΟΛΟΓΙΑ, Op.30 (1971)

Άρχισα να γράφω την Ρυθμολογία στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 1969. Θέλησα απ την αρχή να παίξω σοβαρά, με μονούς ρυθμούς και με χασάπικα ανάμεσά τους που να εξαρτώνται από αστερισμούς. Και προ παντός, να ξαναθυμηθώ πολύ παλιούς τρόπους τους ορθόδοξους του μπουζουκιού και των ρεμπέτικων τραγουδιών. Νομίζω πως ήμουν πια σε θέση να τ ακούω χωρίς συναισθηματικές υπερβολές, από μακριά, πιο τεχνικά και μ όλο το βαθύ ερωτικοθρησκευτικό τους περιεχόμενο.

Στο μεταξύ, ίσαμε σήμερα που τελείωσα την Ρυθμολογία, πολλά συνέβησαν μέσα μου ώστε να ασχοληθώ τα τελευταία χρόνια, ολοένα και πιο αποκλειστικά, μ αυτή την αυστηρώς ελληνική εποχή, που είχε την τύχη η δικιά μου γενιά να ζήσει στα νιάτα της. Απ το 41 ως το 50. Γύρω από κείνο τον καιρό έγραψα, δραματική την Εποχή της Μελισσάνθης, με θρησκευτικότητα Τα Λειτουργικά και με σάτιρα Τα 9 Βήματα του Διός. Και στα τρία αυτά τελευταία έργα μου, θέλω να φανερώσω το πόσο σημαντικά για τους νέους Έλληνες στάθηκαν τα χρόνια εκείνα.

Η Ρυθμολογία είναι ένα παιχνίδι τρόπων και ρυθμών. Και η αναφορά μου στους αστερισμούς και αυτό παιχνίδι, χωρίς συμβολισμό ή επιρροή απ την αστρολογική τους σημασία. Κι όσο προχωρούσα στο σχεδίασμα του έργου, σκεφτόμουν τον ποιητή Σεφέρη. Γιατί αυτός πρώτος μας έκαμε να νιώσουμε τη σημασία ενός σοβαρού παιχνιδιού, με το Τετράδιο Γυμνασμάτων του π.χ., που το πρωτοδιάβασα νέος πολύ, ακριβώς σ αυτή την εποχή της Μελισσάνθης. Και υπήρξε αυθόρμητη η ανάγκη να του αφιερώσω την Ρυθμολογία. Μόνο που δεν φανταζόμουν πως αυτή τη στιγμή δε θα υπήρχε ανάμεσά μας.

Μα η Ρυθμολογία δε γράφτηκε για να τον θρηνήσει. Γράφτηκε για έναν ζωντανό Σεφέρη που εξακολουθεί να ζει ανάμεσά μας. Για τον ποιητή Σεφέρη που είχε τη δύναμη να μιλά, όταν μιλούσε, απλά, βαθιά και ελληνικά.

Μ.Χ.

Νέα Υόρκη, Δεκέμβριος 1971

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗ ΡΥΘΜΟΛΟΓΙΑ ΕΔΩ

Στο πιάνο η Δανάη Καρά

Piano Danae Kara

Η επίσημη ιστοσελίδα ''Μάνος Χατζιδάκις'' ΕΔΩ

Manos Hadjidakis / Μανος Χατζιδάκις / Ionian Suite

Ionian Suite for piano, opus 7 (1952-53)

The Ionian Suite is the first work composed during Manos Hadjidakis youth, inspired by a purely Western style. There is only limited information about this work. The score was found slightly before the composer's death and it is mostly probably connected with the Ionian poets, Andreas Kalvos and Dionysios Solomos. Nevertheless, from the standpoint of its music, morphological, and its technical elaboration, as well as its title and the names of its separete parts (Suite, Sarabande, Scherzo, Aria, and the final Chorus corresponding to the composition of Toccata), this work does not only refer to the Ionian. It also lauds the Ionian world in the period of Ottoman Rule, as Greece's only bridge for communicating with the artistic creativity of the rest of Europe and even as the link for cultural re-connection with European thought and as a vital spiritual element for Greece's balance between two worlds.

The Suite is organized in five parts with a contradictory character and its morphological style corresponds to the neo-classical model. The way the work is composed places it in the so-called “dynamic” school, which (as we all know) is represented by composers of East-European composers (Stravinsky, Bartok, etc). This “school” is characterized by intensively strong dance rhythms, peculiar accentuations and syncopations, as in the first part, for example – a dynamic introduction in a virile melodic form- and above all, in the last part –the Chorus- in the uneven (”asymmetrical”) rhythm of 5/8, in the mood and virtuoso brilliance of the Toccata. The second part –The Sarabande- preserves the traditionally slow rhythm sensual in character. The third part –the Scherzo- in an obviously humoristic mood, composed with a bi-tonal harmonic model, introduces a brief but tender interlude. The fourth part is a Song with an internally in vocational kind of expressions, characterized by lyrical conciseness and a simple piano accompaniment.

In 1960, the Ionian Suite was performed in the form of a Ballet as well, by Rallou Manou’s Greek Chorodrama.

Η Ιονική Σουίτα είναι το πρώτο νεανικό έργο μιας καθαρά δυτικής έμπνευσης και τεχνοτροπίας του Μάνου Χατζιδάκι. Οι πληροφορίες γύρω από το έργο είναι περιορισμένες. Η παρτιτούρα του βρέθηκε λίγο πριν το θάνατο του συνθέτη. Πιθανολογείται ότι αναφέρεται στους Ιόνιους ποιητές Α. Κάλβο και Δ. Σολωμό. Εντούτοις, τόσο από άποψη μουσική, μορφολογική, αρμονική και τεχνικής επεξεργασίας όσο και από τον τίτλο και τις ονομασίες των μερών (Σουίτα, Σαραμπάντα, Σκέρτσο, Τραγούδι από το Aria και ο τελικός Χορός που ανταποκρίνεται στη μορφή της Τοκάτας) το έργο αυτό όχι μόνο αναφέρεται στο Ιόνιο αλλά και το εγκωμιάζει ως τη μόνη γέφυρα επικοινωνίας της Ελλάδας, στα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας, με την καλλιτεχνική δημιουργία της υπόλοιπης Ευρώπης. Και ακόμη ως κρίκο πολιτιστικής επανασύνδεσης με την ευρωπαϊκή σκέψη και απαραίτητο πνευματικό στοιχείο για την εξισορρόπηση της χώρας ανάμεσα σε δυο κόσμους.

Η Σουίτα διαρθρώνεται σε πέντε μέρη αντιθετικού χαρακτήρα και η μορφολογική της διάπλαση ανταποκρίνεται στο νεοκλασικό πρότυπο. Η γραφή του έργου εντάσσεται στη σχολή του «δυναμισμού» που, όπως είναι γνωστό, εκπροσωπείται από συνθέτες των ανατολικών ευρωπαϊκών χωρών (Στραίνσκι, Μπάρτοκ κ.ά.) και χαρακτηρίζεται από έντονους χορευτικούς ρυθμούς, ιδιότροπους τονισμούς και αντιχρονισμούς, όπως είναι για παράδειγμα το πρώτο μέρος – μια εισαγωγή σ΄ένα αρρενωπό μελωδικό σχήμα – και κυρίως το τελευταίο μέρος – Σαραμπάντα – κρατά τον κατά παράδοση αργό ρυθμό αισθησιακού χαρακτήρα. Το τρίτο μέρος – Σκέρτσο – προφανούς χιουμοριστικής διάθεσης, διτονική αρμονική γραφή, εισάγει ένα σύντομο τρυφερό επεισόδιο, ενώ το τέταρτο μέρος είναι ένα Τραγούδι εσωτερικής επικλητικής έκφρασης, που χαρακτηρίζεται από λυρική λιτότητα και απλή πιανιστική συνοδεία.

Το 1960 η Ιονική Σουίτα ανέβηκε και με τη μορφή μπαλέτου από το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου.
Τα κείμενα και οι παρτιτούρες ΕΔΩ

Ionian Suite by Danae Carra

Ionian Suite by Dora Bakopoulou

 

Happy Birthday to you Mikis Theodorakis

Manos Hadjidakis - Mikis Theodorakis - Nikos Gkatsos

 

Elladografia (Sketch of Greece)

Lyrics: Nikos Gkatsos
Music: Manos Hadjidakis
Vocal: Mikis Theodorakis

during that time, the most thriving branch of pelasgian oak

was covering three house settlements about the mysterious rock of the Akropolis
however, after the dramatic events of Mesopotamia,
which led to the eviction of "the ones that were created first", from
the valley of the Tiger (river)
and caused confusion within the "mental constitution" of human beings,
the house-settlements of Athens, began to increase unreasonably.
(the) result (that) existed was the "by leaps and bounds" expansion of the city and
the creation of the so-called "tounsman", which by the "ancient-strikken" historians
"achieved great things" and "got cloaked" (with) the "glamour" of eternity.

bishops and chieftains
conquerors and "victorious army commanders"
revolutionists and bourgeois
history's customers.

however, the "ancient Gods", by their solicitude for the rest (of the) pelasgian tribes,
decided (on) the gradual collapse of Athens as "head city"
and the exoneration of Hellenism, as (an) ethnic whole, anymore,
out of the danger of centralization.

during the next long aeons
adequate efforts were "shot" for the revival of the old "cityfolk",
nonetheless these turned out unproductive.
fortunately indeed, because during the latest and hardest ordeal of the nation,
the "de novo" sovereignty of Athens, would weaken the mountaintops and
the valleys of the pelasgian earth,
which, formed the final phusiognomy of the tribe and
(which) preceded through (an) "ever-shining" light,
the foggy horizons of the apprehensive humankind

at Souli and at Alamana
we "generated" light, from calamity
will they remember us "on the off chance", mother, at times?

futile hope. noone of them remembered as "eternity living",
noone of them comprehended within their real dimensions.
and Athens, (once it was) established (as) the capital of (a) "newly-built" state,
(they) began to prepare for the "de novo" absorption of the nation's vitality
nevertheless, the ancestral heritage had not been entirely wasted and
the succeeding brothers of little Hormopoulos,
originating from the Epirotic Mountains
and from all the passages of the immortal homeland,
sailed across the Aherousian (lake) of their fate,
with the serenity of martyrdom and of sacrifice
and the barbaric nations wondered and particularly
tittered - exactly the same as Athens.

strike the wrath's, (you) prophets
bell, at Kessariani
(for) to come tonight the Distomites
to come also the Kalavritini
with laceration and despair
for their lost sacrifice.

"is is possible then", (that) it is true that, their sacrifice "ended up" (being) in vain
noone is able to declare with certainty and noone is able to
anticipate the future because, the human beings' (hi)story is one continuous retrogression.
however, with the constant voluminous hypertrophy of Attika
perspectives "give the impression" (of being) dark.
the ancient Gods do not exist anymore so as to give the solution and thus,
sooner or later,
Athens will gather in its "confines" and will eliminate for ever
the Hellenic virtue, as Cronus in the farthermost past
devoured his very own offsprings or, as the Helios in the farthermost future
will gather in its embrace its planets and will gulp them!
So be it! and for ever and ever, amen.

when will these lands blossom?
when will novel human beings come
to escort stupidity
to its "resting place" ?

Ελλαδογραφία

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη και μοναδική εκτέλεση: Μίκης Θεοδωράκης
Δίσκος:Βινύλιο "ΝΟΤΟΣ 3904" ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ 
(Μουσική και τραγούδια της Φθοράς και του Ονείρου) ~1980.
CD "ΝΟΤΟΣ 3904 - LYRA

Τω καιρώ εκείνο ο ακμαιότερος κλάδος της πελασγικής δρυός

εκάλυπτε τρεις οικισμούς πέριξ του μυστηριώδους Βράχου της Ακροπόλεως.
Αλλά μετά τα δραματικά γεγονότα της Μεσοποταμίας, τα οποία οδήγησαν εις την έξωσιν των πρωτοπλάστων εκ της κοιλάδος του Τίγρεως και προεκάλεσαν  σύγχυσιν εις τας φρένας των ανθρώπων, οι οικισμοί των Αθηνών ήρχισαν να πληθύνονται παραλόγως.
Αποτέλεσμα υπήρξεν η αλματώδης επέκτασις της πόλεως και η δημιουργία του λεγομένου άστεως, το οποίο κατά τους αρχαιοπλήκτους ιστορικούς μεγαλούργησε και περιεβλήθη την αίγλην της αιωνιότητος.

Επίσκοποι και προεστοί
κατακτητές και στρατηλάτες
επαναστάτες και αστοί
της ιστορίας οι πελάτες.

Αλλά οι αρχαίοι Θεοί, εν τη μερίμνη των δια τα υπόλοιπα πελασγικά φύλα, απεφάσισαν την βαθμιαία κατάρρευσιν των Αθηνών ως ηγέτιδος πόλεως και την απαλλαγήν του Ελληνισμού, ως εθνικού πλέον συνόλου, εκ των κινδύνων του συγκεντρωτισμού. Κατά τους επόμενους μακρούς αιώνας
κατεβλήθησαν αρκεταί προσπάθειαι δια την αναβίωσιν του παλαιού άστεως, αλλ' αύται απέβησαν άκαρποι. Ευτυχώς δε, διότι κατά την νεωτέραν και σκληροτέραν δοκιμασίαν του γένους, η εκ νέου κυριαρχία των Αθηνών θα απεδυνάμωνε τας
κορυφάς και τας πεδιάδας της πελασγικής γης, αι οποίαι διεμόρφωσαν την οριστικήν φυσιογνωμίαν της φυλής και κατηύγασαν δι' ανεσπέρου φωτός τους ομιχλώδεις ορίζοντας της περιδεούς ανθρωπότητος.

Στο Σούλι και στην Αλαμάνα
κάναμε φως τη συμφορά
θα μας θυμούνται τάχα μάνα
καμμιά φορά;

Ματαία ελπίς. Ουδείς τους ενεθυμήθη ως ζώσας αιωνιότητας,
ουδείς τους κατενόησεν εις τας πραγματικάς των διαστάσεις. Και αι Αθήναι, καταστάσαι πρωτεύουσα νεοπαγούς κράτους, ήρχισαν να προετοιμάζονται δια την εκ νέου απορρόφησιν της ικμάδος του έθνους.
Αλλά η προγονική κληρονομία δεν είχεν εξ ολοκλήρου σπαταληθή και οι μεταγενέστεροι αδελφοί του μικρού Χορμόπουλου, εκ των Ηπειρωτικών ορέων και εξ όλων των στενωπών της αθανάτου πατρίδος, διέπλευσαν την Αχερουσίαν της μοίρας των με την γαλήνην του μαρτυρίου και της θυσίας.
Και τα βαρβαρικά έθνη ηπόρησαν και κατ' ιδίαν εκάγχασαν- ακριβώς όπως αι Αθήναι.

Χτυπάτε της οργής προφήτες
καμπάνα στην Καισιαριανή
νά 'ρθουν απόψε οι Διστομίτες
νά 'ρθουν κι οι Καλαβρυτινοί
με σπαραγμό κι απελπισία
για τη χαμένη τους θυσία.

Άραγε είναι αληθές ότι η θυσία των απέβη επί ματαίω;
Ουδείς δύναται να αποφανθεί μετά βεβαιότητος και ουδείς δύναται να προεξοφλήσει το μέλλον διότι η ιστορία των ανθρώπων είμαι μία συνεχής παλινδρόμησις. Αλλά με την διαρκώς ογκούμενην υπερτροφίαν της Αττικής αι προοπτικαί διαγράφονται σκοτειναί. Οι αρχαίοι Θεοί δεν υπάρχουν πλέον δια να δώσουν την λύσιν, και ούτω, θάττον η βράδιον, αι Αθήναι θα συγκεντρώσουν εις τους κόλπους των και θα εξαφανίσουν δια παντός την Ελληνικήν αρετήν, ως ο Κρόνος εις το απώτατον παρελθόν κατέτρωγε τα ίδια αυτού τέκνα ή ως ο Ήλιος εις το απώτατον μέλλον θα συγκεντρώσει εις τας αγκάλας του τους πλανήτας του και θα καταβροχθίσει αυτούς!
Γένοιτο! και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.

Πότε θ' ανθίσουνε τούτοι οι τόποι;
Πότε θα 'ρθούνε κανούργιοι ανθρώποι
να συνοδεύσουνε την βλακεία
στην τελευταία της κατοικία;

Manos Hadjidakis - The Fifteen Vespers / Δεκαπέντε Εσπερινοι - (Live Concert)

The Association of the City, of the heroic City of Naoussa, in an even music festivals, dedicated to Human, Manos Hadjidakis.

Each tribute to a great Creator, as the Composer Manos Hadjidakis, except good bye, for unavoidable absence, is a deed expression of gratitude for the valuable work that leaves spiritual legacy to the generations to come, they came from.

It was an  inspiring our fellow citizen, the new musician and Composer, to realize the tremendous contribution of Manos Hadjidakis that the power of music sends the message directly to the mind and heart of each and every Greek man and every Greek woman and foreign friends our country, which for millennium taught eternal values and culture to humanity.

And if the music of Manos Hadjidakis, we learned to sing, to hope, to move, despite the adversity that we all experience in our everyday lives. In an event called him, on March 25, behind him was a large poster with the slogan "Greece never dies".  Before starting the concert told attendees: I have always employed the famous march.  "Greece never dies". I said to myself what we mean? I thought lit up like, something inside me..  Since Greece has never dies, goes to say, how ever, will not be resurrected.

Today the private and catalyst for the progress of Greek music, Manos Hadjidakis's work holds a dominant position in our event.

His compositions, enriched the Greek music with works of exceptional sensitivity, value and unique aesthetics.

The Fifteen Vespers that will be heard in the first place, is an adaptation of Manos Hadjidakis an equal number of well known songs and orchestral themes, small set of instruments.  (music organs).

The unique and imaginative orchestration, which he again brought to light a new work, fresh and unique, making the listener even forget the origins of the songs the hear.  This was one of the most beloved albums apomiimenous or not, the list of works by the Composer. Recorded in 1964 and there is no known evidence that were presented live in concert.

Forty-six (46) years later, is the first time I played again from the original orchestration is, Manos Hadjidakis, for this project, we talked a some hour, Fotis Theodoridis the Musician. 

In the second part, we still heard 25 songs from the Composer's entire discography. When last November, after the Local Elections, have decided to hold tonight's concert, we thought we should write and present something of the life and work of the Great Creator Manos Hadjidakis.

We worked with a taste, we spent many hours gathering material, written and visual.

We wrote several pages on his biography and prepared half - hour video.

Read them reread watched the video many times to see that it is a few. The solution gave us the telephone communication, our Pianist Akis Kontonikolas.

Manos Hadjidakis does not take in as though written pages and what videos you presented.   Manos Hadjidakis, talking to different people with music and songs and this communication is unique. Let's play the songs simple and unaffected and you will see the results.

The reason was so direct and convincing, we accepted him and so, we are presented to you.

Ladies and Gentlemen, we are pleased to introduce the members of the music group after course, thank them for the preparation of the whole program, a program which is sadly lacking today increasingly the ears of listeners.

The reconstruction of the score and the orchestration of the second part has been done by Sakis Kontonikolas who is on the Piano. In the Harp instrument is Peli Klika, Quitar is Stavros Krommydas, Quitar/Mandolin is Kostas Matsigkos, Double Bass is Leonidas Kyridis and Song - Voice is Fotis Theodoridis.

Thank you, all of you, for honoring us, with your presence.

Good Hearing!!

Ο Σύλλογος του Δήμου της ηρωικής πόλης της Νάουσας, σε μία ακόμη Μουσική Εκδήλωσή του, αφιερωμένη στο Μάνο Χατζιδάκι.

Κάθε αφιέρωμα σε ένα μεγάλο Δημιουργό, όπως αυτό του Συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι, εκτός από το αντίο, για την αναπότρεπτη απουσία του, είναι η βαθιά έκφραση ευγνωμοσύνης για το πολύτιμο έργο που αφήνει πνευματική κληρονομιά στις γενιές που έρχονται, που ήρθαν. Ήταν έμπνευση ενός συμπολίτη μας, του νέου μουσικού και συνθέτη, για να συνειδητοποιήσουμε τη τεράστια  προσφορά του Μάνου Χατζιδάκι που με τη δύναμη της μουσικής στέλνει το μήνυμα απευθείας στο νου και στη καρδιά κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας,  αλλά και των ξένων φίλων της Πατρίδας μας, που επί χιλιετίες δίδαξε Πολιτισμό και Αιώνιες Αξίες στην Ανθρωπότητα.

Και στη περίπτωση της Μουσικής του Μάνου Χατζιδάκι, μας έμαθε να τραγουδάμε, να ελπίζουμε, να προχωράμε, παρά τις αντιξοότητες που βιώνουμε όλοι  στη καθημερινότητά μας. Σε μία εκδήλωση που τον κάλεσα για την 25η Μαρτίου, πίσω του υπήρχε μία μεγάλη αφίσα  με το Σύνθημα "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει". Πριν ξεκινήσει τη συναυλία δήλωσε στους παρευρισκομένους: Πάντα με απασχολούσε το γνωστό εμβατήριο, "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει", έλεγα μέσα μου τι άραγες εννοεί;  Σκέφτηκα σαν κάτι να φωτίστηκε μέσα μου. Εφόσον η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ, πάει να πει, πως και ποτέ, δεν θα αναστηθεί.   Σήμερα το ιδιαίτερο και καταλυτικό για τη πορεία του ελληνικού τραγουδιού, έργο του Μάνου Χατζιδάκι, κατέχει τη δεσπόζουσα θέση στην εκδήλωσή μας.

Οι συνθέσεις του, πλούτισαν την ελληνική μουσική με έργα εξαιρετικής ευαισθησίας, μοναδικής αξίας και αισθητικής.

 Οι 15 εσπερινοί που θα ακουσθούν στο 1ο μέρος, είναι διασκευή του Μάνου Χατζιδάκι, ισάριθμων πολύ γνωστών τραγουδιών του και ορχηστρικών θεμάτων, για μικρό σύνολο οργάνων.

Η ξεχωριστή και εμπνευσμένη ενορχήστρωση που εκ νέου έκανε, έφερε στο φως ένα νέο έργο, φρέσκο και ιδιαίτερο, κάνοντας τον ακροατή ακόμη και να ξεχνάει την καταγωγή των τραγουδιών που ακούει. Έτσι έγινε από τους πλέον αγαπημένους δίσκους απόμυημένους ή μη, στην εργογραφία του συνθέτη. Ηχογραφήθηκαν το 1964 και δεν υπάρχει γνωστή μαρτυρία ότι παρουσιάστηκαν ζωντανά σε συναυλίες.

Σαράντα έξι (46) χρόνια μετά, είναι η πρώτη φορά που παίζονται ξανά από το πρωτότυπο την ενορχήστρωση δηλαδή, του Μάνου Χατζιδάκι, για το έργο αυτό, θα μας μιλήσει σε λίγο ο Μουσικός Φώτης Θεοδωρίδης. Στο 2ο μέρος, θα ακουσθούν 25 ακόμη τραγούδια του Συνθέτη από το σύνολο της δισκογραφίας του. Όταν τον περασμένο Νοέμβρη, μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε την αποψινή συναυλία, σκεφτήκαμε πως, πρέπει να γράψουμε και να παρουσιάσουμε κάτι από τη ζωή και το έργο του Μεγάλου Δημιουργού Μάνου Χατζιδάκι. 

Δουλέψαμε με όρεξη, δαπανήσαμε πολλές ώρες για τη συγκέντρωση υλικού, γραπτού και οπτικού. Γράψαμε πολλές σελίδες για το βιογραφικό του και ετοιμάσαμε βίντεο μισής ώρας.

Τις διαβάσαμε  τις ξαναδιαβάσαμε  παρακολουθήσαμε το βίντεο πολλές φορές, για να διαπιστώσουμε τελικά ότι είναι λίγα. Τη λύση, μας την έδωσε σε τηλεφωνική επικοινωνία μας, ο Πιανίστας Άκης Κοντονικόλας.

Ο Μάνος Χατζιδάκις δεν χωράει σε όσες σελίδες κι αν γραφούν και σε όσα βίντεο κι αν παρουσιαστούν. Ο Μάνος Χατζιδάκις, μιλάει στο κάθε άνθρωπο με τη μουσική και τα τραγούδια του και η επικοινωνία αυτή είναι μοναδική. Αφήστε να παίξουμε τα τραγούδια του απλά και απέριττα και θα δείτε τα αποτελέσματα.

Ο λόγος του ήταν τόσο άμεσος και πειστικός, που τον αποδεχθήκαμε και έτσι, παρουσιαζόμαστε απέναντί σας.

Κυρίες και Κύριοι, έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε τα μέλη του μουσικού σχήματος αφού πρώτα φυσικά τους ευχαριστήσουμε για την ετοιμασία του όλου προγράμματος, ενός προγράμματος, το οποίο δυστυχώς λείπει όλο και περισσότερο σήμερα από τα αυτιά των ακροατών.

Η ανάπλαση της παρτιτούρας και η ενορχήστρωση του δευτέρου μέρους έχει γίνει από το Σάκη Κοντονικόλα ο οποίος είναι και στο πιάνο. Στην άρπα η Πέλη Κλίκα,  στην κιθάρα ο, στην κιθάρα Κώστας Ματσίγκος και ο Σταύρος Κρομμύδας, στο  κοντραμπάσο ο Λεωνίδας Κυρίδης και στο τραγούδι ο Φώτης Θεοδωρίδης. 

Ευχαριστούμε όλους Εσάς που μας Τιμάτε με τη παρουσία σας.

Καλή Ακρόαση!