Evangelos Boudounis / Ευάγγελος Μπουντούνης

Evangelos Boudounis was born in Athens, studied guitar in National Conservatoire under scholarship and graduated from Dimitris Famba's class with an "exceptional performance" award. Among his teachers were Jose Tomas, Alexander Lagoya and Alirio Diaz. Furthermore, he had the opportunity to meet Andres Segovia and continue his guitar studies under the guidance of the grand master in Granada and in Madrid. But it wasn't till 1975 that Evangelos Boudounis met not only his greatest teacher but also a dear friend, Manos Hadjidakis.

 He has been awarded first prizes in numerous guitar contests all over the world such as the "Andres Segovia" contest of Santiago de Compostella Academy (Spain), the National guitar contest of Vivaldi Academy (Milan, Italy), the Viotti National contest of Vercelli winning the "Mario Castelnuovo Tedesco" prize. His concerting and reciting activities include appearances in most European countries - France, Spain, Italy, Sweden, Germany, Denmark, Holland, Hungary, Yugoslavia, Czechoslovakia, Turkey, Cyprus-, in former USSR as well as in Canada and in the USA.

Evangelos Boudounis-Maro Razi

1988 was the beginning of the Maro Razi - Evangelos Boudounis guitar duet. Till now, they have appeared in numerous festivals (Athens, Patras, Constantinoupolis etc.), they have appeared as soloists with Camerata-orchestra of music-friends. Colour Orchestra and Patra s Orchestra (among others). They have recorded four CDs ("Recital for two", "LET IT BEatles", "A Song for Manos - vol. 1, 2"). Evangelos Boudounis has worked on perfecting the guitar's sound quality and on improving the guitarist's playing technique. He has written nine book series on the guitar technique which has been published by Papagrigoriou-Nakas editions. This series deals with important technical matters (scales, arpeggios, ligatures) as well as with more specialized technique-wise issues (Horizontal and vertical exercises, stretching, apoyado-tirado exercises and more. He was especially concerned with the position and movement of the left arm on the fret-board reconsidering many taboos that still exist in fingering.

Transcriptions, fingerings and editing were made over a massive amount of guitar repertoire starting from the early classes to reach the late ones (Recital 1-10, Papagrigoriou-Nakas editions). In 1999 a guitar method for beginners was published -the "debut"- as well as all of Bach's lute works transcripted for the guitar (Papagrigoriou-Nakas editions). For years, he has been a composer thus enriching the guitar's repertoire with works for one or two guitars while having composed three concert-style suites for two guitars and orchestra ("LET IT BEatles", "On the Rocks", "A song for Manos") which have already been presented in Athens Music Hall (Megaron) and in Lycabetus with various orchestras (Camerata-music-friends Orchestra, Patras orchestra). Since 1996, he has been a member of the Greek Musician s Union.

Many important guitarists have graduated from his school and among them are some who have an international career. Since 1998 he has the responsibility of the Classical Guitar in the National Conservatoire of Athens.

Evangelos Boudounis-Guitharists

In 1986 he founded the "Guitarists", a first appearing orchestra in Greece and one of the few existing in Europe which is consisted by graduated students. He currently conducts this orchestra. A combination of his artistic and teaching activities are thf Guitar festivals of Rethymno (1985-1986), Ioannina (1988-1993) and Patras (1994-today) of which he has been inspirer and creator. He has also been the main teacher of the seminars curricular of these specific festivals.
Official website of Evangelos Boudounis

Children of Piraeus/Τα παιδιά του Πειραιά/Manos Hadjidakis

Concert/Το κονσέρτο/Manos Hadjidakis

Irish and Jew/Ιρλανδός και Ιουδαίος/Manos Hadjidakis

Βαγγέλης Μπουντούνης Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε με υποτροφία στο Εθνικό Ωδείο και αποφοίτησε με " Αριστείο Εξαιρετικής Επίδοσης " από την τάξη του Δημήτρη Φάμπα. Δάσκαλοι του υπήρξαν οι Jose Tomas στην Ισπανία, Alexander Lagoya στον Καναδά και Alirio

Evangelos Boudounis-Guitharists

Diazστην Ιταλία. Είχε επίσης την ευκαιρία να συναντήσει τον Andres Segovia και να μαθητεύσει κοντά του στη Γρανάδα και τη Μαδρίτη. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον Μάνο Χατζιδάκι, στο πρόσωπο του οποίου συνάντησε τον πιο σημαντικό μουσικό του δάσκαλο.

Τιμήθηκε με πρώτα βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς κιθάρας στην Ισπανία ( Santiago de Compostella , διαγωνισμός Α. Segovia) και στην Ιταλία (Μιλάνο - Ακαδημία Vivaldi , Βερτσέλι -διαγωνισμός Viotti - βραβείο M.C.Tedesco ). Έχει εμφανιστεί σε συναυλίες και ρεσιτάλ στην Ελλάδα, στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Σουηδία, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Γιουγκοσλαβία, Τσεχία, Τουρκία, Κύπρο), σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης καθώς και στον Καναδά και τις Η.Π.Α.

Το 1988 δημιούργησε με τη Μάρω Ραζή ντουέτο κιθάρας. Από τότε έχουν εμφανιστεί σε αρκετά Φεστιβάλ (Αθηνών, Πατρών, Κων/πολης κ,ά.), έχουν παίξει με διάφορες ορχήστρες ( Καμεράτα, Ορχήστρα των Χρωμάτων, Ορχήστρα Πατρών κ.α.) και έχουν ηχογραφήσει επτά CD (Ρεσιτάλ για Δύο, LET IT BEatles, Ένα Τραγούδι για το Μάνο vol. 1-2, Β. Μπουντούνης 100 Κιθάρες -ζωντανή ηχογράφηση στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Libertango). Το 2008 κυκλοφόρησαν από την Legent το " Historia de un Amor " - Βαγγέλης Μπουντούνης 100 Κιθάρες Νο 2.

 Έχει εργασθεί πάνω στην τελειοποίηση της ποιότητας του ήχου της κιθάρας και στη βελτίωση της τεχνικής του οργάνου. Έχει γράψει και εκδόσει δέκα βιβλία ("The Guitar Technique" εκδ. Παπαγρηγορίου-Νάκας) που αναφέρονται τόσο στα σημαντικά κεφάλαια της τεχνικής ( Κλίμακες, Αρπίσματα, Λεγκάτα ), όσο και στα πιο εξειδικευμένα ( Κάθετες και Παράλληλες ασκήσεις, Stretching, Apoyando-Tirando κ.λ.π .)

Έχει μελετήσει και εργασθεί για τη βελτίωση της κίνησης του αριστερού βραχίονα πάνω στην ταστιέρα, αναθεωρώντας πολλά "ταμπού" που υπήρχαν στις μέχρι τότε δακτυλοθεσίες. Έχει διασκευάσει, δακτυλοθετήσει και επιμεληθεί ένα μεγάλο μέρος από το ρεπερτόριο της κιθάρας ξεκινώντας από τις πολύ μικρές και φθάνοντας στις μεγάλες τάξεις ( " Recital" 1 έως 10 ). Το 1999 κυκλοφόρησε τη Μέθοδο κιθάρας (" Debuto ") όπως επίσης και όλα τα έργα για λαούτο του J. S. Bach σε μεταγραφή για κιθάρα. Το 2007 κυκλοφόρησαν οι: Concert Studies 4 βιβλία με τις σημαντικότερες σπουδές της κιθάρας (εκδ. Παπαγρηγορίου-Νάκας).

Εδώ και πολλά χρόνια ασχολείται με τη σύνθεση πλουτίζοντας το ρεπερτόριο του οργάνου με έργα για μία και δύο κιθάρες, ενώ έχει συνθέσει και τρεις σουίτες με τη μορφή κοντσέρτου για δύο κιθάρες και ορχήστρα (LET IT BEatles, On the Rocks, Ένα Τραγούδι για το Μάνο) που έχει ήδη παρουσιάσει στο Μέγαρο Μουσικής και στο Λυκαβηττό με διάφορες ορχήστρες (Καμεράτα, Ορχ. Πατρών). Από το 1996 είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών.

 Από τη σχολή του έχουν αποφοιτήσει αρκετοί σημαντικοί κιθαριστές, μερικοί από τους οποίους κάνουν διεθνή καριέρα. Από το 1997 είναι υπεύθυνος Κιθάρας στο Εθνικό Ωδείο και στα Δημοτικά Ωδεία Πατρών και Αμαρουσίου.Από το 2011 είναι καθηγητής στο Hellenic American University.

Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες και ξένους μαέστρους και δημιουργούς όπως:Μάνος Χατζιδάκις, Ανδρέας Παρίδης, Γιάννης Ιωαννίδης,Μίκης Θεοδωράκης, Αλέξανδρος Μυράτ, Μίλτος Λογιάδης, Hikmet Sismek, Θόδωρος Αντωνίου, Γιώργος Κουρουπός, Saulius Sondeckis, Τάσος Συμεωνίδης κ.λπ.

Έχει συνεργαστεί, επίσης, με Έλληνες και ξένους σολίστ και τραγουδιστές όπως: Κική Μορφωνιού, Άρης Γαρουφαλής, Τάτσης Αποστολίδης, Ives Stormes, Alirio Diaz, Gulden Turali, Χριστόδουλος Γεωργιάδης, Ναταλία Μιχαηλίδου, Βαγγέλης Χριστόπουλος, Στέλλα Γαδέδη, Έλενα Παπανδρέου, Σπύρος Ράντος, Μάριος Φραγκούλης, Νένα Βενετσάνου, Σαββίνα Γιαννάτου κ.λπ.

Το 1986 δημιούργησε και διευθύνει τους " Κιθαριστές " πρωτότυπη ορχήστρα με κιθάρες αποτελούμενη από τελειόφοιτους μαθητές του και μια από τις πολύ λίγες που υπάρχουν στον Ευρωπαϊκό χώρο. Το 2004 η ορχήστρα αυτή συμπληρώθηκε με άλλους 120 κιθαριστές . Με αυτό το γιγαντιαίο σχήμα ο Ευάγγελος Μπουντούνης έδωσε αρκετές συναυλίες στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών (Ωδείο Ηρώδου Αττικού) και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Συνδυασμό των καλλιτεχνικών και διδακτικών του δραστηριοτήτων αποτελούν τα Φεστιβάλ Κιθάρας Ρεθύμνου (1985-1986), Ιωαννίνων (1988-1993) και Πατρών (1994- ), των οποίων υπήρξε εμπνευστής και δημιουργός, αλλά και ο βασικός καθηγητής στα σεμινάρια που λειτούργησαν στα πλαίσια τους.
Από την επίσημη ιστοσελίδα του Ευάγγελου Μπουντούνη
(Όλες οι φωτογραφίες είναι από το site του Ευάγγελου Μπουντούνη)

Ζωναράδικος/Zonaradikos/Traditional

Sevillanas del siglo XVIII/Elpiniki Zervou


Kemal/Manos Hadjidakis

Maria Callas 90th Birthday [Google]

Maria Callas 90th Birthday Google Doodle Celebrates

Today December 1, 2013, Google is celebrating the life and legacy of Maria Callas with an international Google Doodle on their search engine homepages. Maria Callas’s 90th birthday.

Maria Callas (born Kalogeropoulos) was born to Greek immigrant parents. As a small child she enjoyed listening to gramophone records and radio programmes, and took piano and singing lessons.

Because of marital and financial problems, Mrs Kalogeropoulos returned to Greece with her two daughters, and Maria studied singing under a famous singing master in Athens. After several school performances, she was offered a part at the Royal Opera, in Suppé’s ‘Boccaccio’.

In 1940, Greece became engaged in the Second World War and, from time to time, Maria performed for the enemy troops. In 1942, she replaced an unwell soprano at the opera to play ‘Tosca’.

When Athens was liberated by the British Forces, she worked as an interpreter for some time, but decided to return to her father in New York, in September 1945.

She should have debuted in Chicago, but the company went bankrupt so, when Maria was offered a contract for ‘La Gioconda’ in Verona, she gladly went to Italy.

In Italy she met her future husband Meneghini, as well as her mentor, Tullio Serafin. Her sensational performance in Wagner’s ‘Walküre’ and, two days later, in Bellini’s ‘I Puritani’, received worldwide publicity. From then on she was a star and she received many recording offers from gramophone record companies. These records made her famous and popular the world over.

The press haunted her constantly and her divorce from Menighini and her affair with Aristotle Onassis were covered all over the world. She contracted a throat disease which caused her voice to lose quality, but she refused to take it seriously.

After Onassis’ marriage to Jacqueline Kennedy, Maria broke down, then made several attempts to resurrect her career, but her voice was a mere shadow of its former self; fans were saddened by its deterioration.

She died of heart failure in September 1977.

Source: Greek Reoporter

Μαρία Κάλλας (αφιέρωμα της Ναυτεμπορικής)

Στην Ελληνίδα ντίβα της όπερας, Μαρία Κάλλας, είναι αφιερωμένο το σημερινό doodle της Google, με αφορμή την 90ή επέτειο από τη γέννησή της. Η Μαρία Κάλλας (Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου), η οποία υπήρξε κορυφαία υψίφωνος και η πλέον γνωστή παγκοσμίως ντίβα της όπερας, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου 1923 και άφησε την τελευταία της πνοή στις 16 Σεπτεμβρίου 1977, στο Παρίσι.

Το Σεπτέμβριο του 1945 βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και ξεκινά την προσπάθεια για ανεύρεση εργασίας αρχικά στη Μητροπολιτική Όπερα, δεν καταφέρνει όμως να υπογράψει συμβόλαιο. Η ακρόασή της, όμως, από τον Έντουαρντ Τζόνσον, διευθυντή της Όπερας, φέρνει την προσφορά δύο ρόλων στα έργα «Φιντέλιο» του Μπετόβεν και «Μαντάμ Μπατερφλάι» του Πουτσίνι. Η Κάλλας απορρίπτει τους ρόλους.

Η γνωριμία της με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Αρένας της Βερόνα, Τζοβάννι Τζενατέλλο, την οδηγεί στην Ιταλία. Εκεί, στις 3 Αυγούστου 1947 κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα με την «Τζοκόντα» του Αμιλκάρε Πονκιέλι. Τον ίδιο χρόνο ερμηνεύει την Ιζόλδη από το «Τριστάνος και Ιζόλδη» στη Βενετία, υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Τούλιο Σεραφίν. Συνάμα, έρχεται και η γνωριμία της με τον μουσικόφιλο ιταλό βιομήχανο Τζοβάννι Μπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο παντρεύονται στις 21 Απριλίου 1949. Ο Μενεγκίνι, έχοντας και ρόλο μάνατζερ, άσκησε καταλυτική επιρροή στην καριέρα της Κάλλας, υποβάλλοντάς την σε δίαιτα με σκοπό να αποκτήσει καλύτερη εμφάνιση και αποτρέποντάς την από κάθε βιοτική ενασχόληση με την οικονομική κάλυψη, που της παρείχε. Έτσι, τον ίδιο χρόνο η Κάλλας κάνει καλλιτεχνικές εμφανίσεις στο Μπουένος Άιρες και το 1950 στο Μεξικό.

Περισσότερα ΕΔΩ

Nikos Platyrachos/Νίκος Πλατύραχος

Nikos Platyrachos was born in Athens in 1965, to a family originating from Rethymno, Crete. Over the past 15 years, he has lived and worked in Athens. But also in Cologne and Munich, Germany, where he mainly composes film scores.

Having studied piano and advanced music theory at the National Conservatory of Athens, he pursued composition studies at the music academies of Hanover and Cologne with Hans Werner Henze, as well as postgraduate studies at the Studio for Electronic Musci in Cologne, where he was taught by H. U. Humpert and was awarded the German DAAD scholarship: he graduated in 1991

He has composed music for over 15 European films and he regularly collaborates with directors Haris Patramanis, Spyros Taraviras, Rained Matsunani and Adolf Winklemann. His music for the film “FLUG IN DIE NACTH” ( “Flight into the Night”) was awarded the first prize at the Trossingen Film Festival.

His activities also extend to various works for orchestra and smaller ensembles, which have been performed in several European cities (by the Bavarian Radio Symphony Orchestra etc.) In Greece, his works have been performed, amongst other places, at the Odeon of Herodes Atticus and the Athens Concert Hall by the Orchestra of Colours, the Italian “Divertimento Ensemble”, and the Symphony Orchestra of the Hellenic Broadcasting Corporation (E.R.T)

He collaborated with Manos Hadjidakis during the final four years of the late composer’s life, in arrangements and orchestrations of works for the Orchestra of Colours (“Blood Wedding”, film music, Nino Rota song cycle), as well as with Mikis Theodorakis (“Akolouthia is Kekimimenous”, “Epiphania Averoff”).

In November 1995, at the FILMMUSIKTAGE 95 in Bonne, his music for Rainer Matsunani’s film “Nur ober meine Leiche” was awarded the federal film music prize. His most recent CD, “September”,  which constists of performances of his film music by the Orchestra of Colours. He composed the soundtracks for the films that were awarded the first prizes in the “fiction film” and  “documentary film” categories at the 2005 Thessaloniki Film Festival (“Chariton’s Choir” – Director: Grigoris Karandinakis and “Buzz” – Director Spyros Taraviras).

Ο Νίκος Πλατύραχος γεννήθηκε στην Aθήνα το 1965 και κατάγεται από το Pέθυμνο. Tα τελευταία 12χρόνια, παράλληλα με την Aθήνα, ζει και δρα στην Kολωνία και το Mόναχο της Γερμανίας όπου ασχολείται κυρίως με τη σύνθεση μουσικών υποκρούσεων σε κινηματογραφικές ταινίες. Aφού σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Eθνικό Ωδείο Aθηνών, συνέχισε με σπουδές σύνθεσης στη μουσική ακαδημία του Ανοβέρου και της Κολωνίας με τον Hans Werner Henze, καθώς και με μεταπτυχιακές σπουδές στο Studio ηλεκτρονικής μουσικής της Kολωνίας με καθηγητή τον H. U. Humpert και με την υποστήριξη της γερμανικής υποτροφίας DAAD, απ' όπου αποφοίτησε το 1991. Έχει γράψει τη μουσική σε πάνω από 15 ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου και συνεργάζεται συστηματικά με τους σκηνοθέτες Xάρη Πατραμάνη, Rainer Matsutani και Adolf Winkelmann.

Στην Eλλάδα μεταξύ άλλων, έργα του έχουν εκτελεσθεί στο Hρώδειο Ωδείο και στο Mέγαρο Mουσικής Aθηνών, από την Oρχήστρα των Xρωμάτων, από την ιταλική ορχήστρα "Divertimento Ensemble", καθώς και από τη Συμφωνική Oρχήστρα της EPT. Συνεργάστηκε με τον Mάνο Xατζιδάκι τα τελευταία τέσσερα χρόνια της ζωής του, σε επεξεργασίες και ενορχηστρώσεις έργων για την ορχήστρα των χρωμάτων ("Mατωμένος Γάμος", κινηματογραφικά, κύκλος "Nino Rota"), καθώς και με τον Mίκη Θεοδωράκη ("Aκολουθία εις κεκοιμημένους", "Eπιφάνεια Aβέρωφ").

Tον Nοέμβριο του 1995 του απενεμήθη το ομοσπονδιακό βραβείο κινηματογραφικής μουσικής, στα πλαίσια των εκδηλώσεων FILMMUSIKTAGE95 στη Bόννη, για τη μουσική του στην ταινία του Rainer Matsutani "Nur uber meine Leiche" (CD Sony Music). H δισκογραφική του έκδοση με τίτλο "Σεπτέμβριος", αφορά σε κινηματογραφικά μουσικά του θέματα, που αποδίδονται από την Oρχήστρα των Xρωμάτων. H τελευταία του δισκογραφική του δουλειά στην Ελλάδα ονομάζεται "Ονειρογραφία" (Νοεμβ. 2011).

Ονειρογραφία  Nikos Platyrachos

Σαν μαγεμένο το μυαλό μου φτερουγίζει Nikos Platyrachos

Τσάμικος Nikos Platyrachos *

Ragtime Nikos Platyrachos

"September"

I would certainly not wish an introductory note to «September» to be marked by an academic and “solemn” style, even though the fact alone that it is performed by a large symphony orchestra, probably predisposes to do so. We tend to associate orchestral with classical music – serious and complex to our ears- and consequently with something difficult, since we are seldom given opportunities for a different approach. Art however requires no honorary titles to work its magic, just as true nobles have no need for finery and jewels. And “nobleness”, as Hadjidakis taught it to us, means that we should approach a Mahler symphony and a Greek rebetiko song by Tsitsanis with exactly the same respect and sensibility.

Back to «September» though, I would like to say a few words about how it was created. It all began in 1991 when a friend of mine, director Harry Patramis, asked me to compose the music for his film «Flight into the Night». Back then we were both student in Germany and it would be my first involvement in cinema. I confess I was quite nervous. But the project turned out to be a success and I have been writing music for European films ever since, the quintessence of which is September, It is a selection of musical themes I have chosen with care, which for a long time were persistently playing in my mind, until the time’s passage moulded this work into its present autumnal form

As you may realize, «September» is mainly cinematic work – with a few exceptions, such as The Song of Manos and The Fool’s March. This the means that it requires your participation with memories, representations and images existing within you, or which you wish were there, awaiting to be coaxed into awakening. This is the reason for its somewhat «anachronistic» usical language, as in cinema any means used to achieve a goal is holy, and innovative, contemporary and revolutionary compositional techniques and other similar high-sounding trends may often be ignored.

My warmest thanks to all the contributors and especially to: Miltos Logiadis who conducted the orchestra, Yannis Gikas who orchestrated three pieces, Manos Vafiadis for the production, Elias Lakkas for performing the sound engineering, the Commercial Bank of Greece for sponsoring part of the production and, naturally, the Orchestra of Colours and its artistic director Giorgos Kouroupos. Without their participation, none of this would have been possible.

"Σεπτέβριος"

Ένα εισαγωγικό σημείωμα για το «Σεπτέμβριος» δε θα ‘θελα σε καμία περίπτωση να χρωματίζεται από ακαδημαϊκό, «σοβαρό» ύφος, παρόλο που και, μόνο η χρήση μίας μεγάλης συμφωνικής ορχήστρας, θα προδιέθετε πιθανόν κάτι τέτοιο. Συχνά συνδέουμε την ορχηστρική μουσική με την κλασσική, την αυστηρή, την πολύπλοκη για τα αυτιά μας και τελικά κάτι το δύσκολο, εφόσον σπάνια μας δίνονται αφορμές για την προσέγγισή της. Η τέχνη όμως δε χρειάζεται τίτλους τιμής για να λειτουργήσει, όπως κ οι πραγματικοί άρχοντες δεν έχουν ανάγκη από στολίδια και κοσμήματα. Και η Αρχοντιά, όπως μας της έμαθε π Χατζιδάκις, υπαγορεύει ν’ αντιμετωπίζουμε μία συμφωνία του Μάλερ με τον ίδιο σεβασμό και ευαισθησία που θα αντιμετωπίζαμε ένα ρεμπέτικο του Τσιτσάνη.

Για να επανέλθουμε όμως στο «Σεπτέμβριο», θα ήθελα να σας πω δυο λόγια για το πώς δημιουργήθηκε. Αφορμή στάθηκε ένας φίλος μου σκηνοθέτης, ο Χάρης Πατραμάνης, που το 1991 μου ζήτησε να του κάνω τη μουσική στην ταινία του «Πτήση μέσα στη νύχτα». Ήμαστε τότε σπουδαστές στη Γερμανία και για μένα θα ‘ταν η πρώτη φορά που θα καταπιανόμουν με τον κινηματογράφο κι είχα αρκετή αγωνία , σας ομολογώ. Το εγχείρημα πάντως πέτυχε κι από τότε γράφω μουσική για ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, απόσταγμα των οποίων είναι κι ο «Σεπτέμβριος». Πρόκειται για τα μουσικά θέματα που ξεχώρισα περισσότερο και που για καιρό επίμονα αναμόχλευαν τη σκέψη μου, ώσπου ο χρόνος αποκρυστάλλωσε το έργο σ’ αυτή τη φθινοπωρινή μορφή.

Όπως καταλάβατε, ο «Σεπτέμβριος» είναι έργο κινηματογραφικό -  με λίγες εξαιρέσεις, όπως Το Τραγούδι του Μάνου και Το Εμβατήριο των Τρελών. Αυτό σημαίνει ότι έχει ανάγκη τη συμμετοχή σας, με μνήμες, παραστάσεις και εικόνες που βρίσκονται ή θα θέλατε να βρίσκονται εντός σας και περιμένουν ένα ειδικό ερέθισμα για ν’ αφυπνιστούν. Εκεί οφείλεται και η ολίγον «αναχρονιστική» μουσική του γλώσσα, μια και ο κινηματογράφος , για να λειτουργήσει, αγιάζει κάθε μέσο, αδιαφορώντας συχνά για πρωτοπορίες, σύγχρονες επαναστατικές τεχνικές σύνθεσης και άλλα παρόμοια ηχηρά.

Ευχαριστώ θερμά όλους τους επιφανείς και αφανείς συντελεστές, τον Μίλτο Λογιάδη που διηύθυνε την ορχήστρα, τον Γιάννη Γκίκα που ενορχήστρωσε τρία κομμάτια, τον Μάνο Βαφειάδη που ανέλαβε την παραγωγή, τον Ηλία Λάκκα που έκανε την ηχοληψία, την Εμπορική Τράπεζα που χορήγησε ένα μέρος της παραγωγής και βεβαίως την Ορχήστρα των Χρωμάτων και τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Γιώργο Κουρουπό. Χωρίς τη συμμετοχή τους η εργασία αυτή θα ήταν αδύνατη.

Track List  YouTube HERE

Nikos Platyrachos Live (Μπουάτ Απανεμιά)

Constantine P. Cavafy - Ithaka / Κωνσταντίνος Π. Καβάφης - Ιθάκη

C.P. Cavafy's Biography

Φωτογραφία Κυριάκου Παγώνη (1932)

Constantine P. Cavafy (Kavafis), born in Alexandria, Egypt, in 1863, was the ninth and last child of Constantinopolitan parents. His father, Peter Cavafy, left Constantinople as a young man (in 1836) to join his elder brother George in England where the two worked with Greek business firms in Manchester, London, and Liverpool. They returned to London in 1846, and three years later founded Cavafy Brothers, an export-import firm that prospered for some years dealing in Egyptian cotton and Manchester textiles. In 1894 Peter revisited Constantinople and there married Hariklia, daughter of a diamond merchant, George Photiadis, of Yenikoy on the Bosphorus (she was then a girl of fourteen). He left her in his mother's house in Pera and returned the following year to bring her and her first-born son to England. In August of that year (1850) he obtained British nationality, and he and his family spent the next few years in Liverpool. In late 1854 or early 1855 the family moved to Alexandria, and the Alexandrian branch of Cavafy Brothers soon became the central office of the family firm. Peter died in 1870, leaving the family poorly provided for. Hariklia and her seven sons moved to England two years later. The eldest son, George, became manager of the family firm in London, and the second son, Peter, manager in Liverpool. Their inexperience caused the ruin of the family fortunes. George's injudiciousness largely contributed to the liquidation of the firm in 1879, and Peter managed to lose their private inheritance by unwise speculations. With the exception of George, who stayed on in London, the family returned to a life of gentei poverty in Alexandria.

Read more HERE 

Everything about Kavafy  HERE
Cource Cavafis.compupress 

ITHACA (1911)

As you set out for Ithaca

hope that your journey is a long one,

full of adventure, full of discovery.

Laistrygonians and Cyclops,

angry Poseidon-don't be afraid of them:

you'll never find things like that on your way

as long as you keep your thoughts raised high,

as long as a rare sensasion

touches your spirit and your body.

Laistrygonians and Cyclops,

wild Poseidon-you won't encounter them

unless you bring them along inside your soul,

unless your soul sets them up in front of you.

Hope that your journey is a long one.

May there be many summer mornings when,

with what pleasure, what joy,

you come into harbors you're seeing for the first time;

may you stop at Phoenician trading stations

to buy fine things,

mother of pearl and coral, amber and ebony,

sensual perfume of every kind-

as many sensual perfumes as you can;

and may you visit many Egyptian cities

to learn and learn again from those who know.

Keep Ithaka always in your mind.

Arriving there is what you're destined for.

But don't hurry the journey at all.

Better if it lasts for years,

so that you're old by the time you reach the island,

wealthy with all you've gained on the way,

not expecting Ithaca to make you rich.

Ithaca gave you the marvelous journey.

Without her you would have not set out.

She has nothing left to give you now.

And if you find her poor, Ithaca won't have fooled you.

Wise as you will have become, so full of experience,

you'll have understood by then what these Ithacas mean.

Sean Connery reads "Ithaca"

Κ. Π. Καβάφης - Η Ζωή και το Εργο του

Ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1863 (29 Απριλίου) και πέθανε στην ίδια πόλη το 1933 την ημέρα των γενεθλίων του. Ήταν το ένατο και τελευταίο παιδί του Πέτρου Ι. Καβάφη (Κωνσταντινούπολη, 1814 - Αλεξάνδρεια, 1870), μεγαλέμπορου βαμβακιού, από φαναριώτικο γένος που οι ρίζες του φαίνεται πως είναι βυζαντινές και της Χαρίκλειας Φωτιάδη (Νιχώρι Κωνσταντινουπόλεως, 1834 - Αλεξάνδρεια, 1899) από παλαιότατη οικογένεια της Πόλης. Υπήρξε, χωρίς αμφιβολία, η μεγαλύτερη πνευματική φυσιογνωμία της Αλεξάνδρειας.

Ο μικρός Καβάφης ζει τα πρώτα παιδικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια, μέσα σε εξαιρετικές συνθήκες ευημερίας. Στο ισόγειο του διώροφου σπιτιού των Καβάφηδων στην αριστοκρατική οδό Σερίφ, στεγάζονταν τα γραφεία του ακμαιότατου εμπορικού οίκου «Καβάφης & Σία» (κύριος συνέταιρος ο Γεώργιος Καβάφης, θείος του ποιητή, εγκατεστημένος στο Λονδίνο), ενώ η οικογένεια του Πέτρου Καβάφη διαβίωνε με χαρακτηριστική άνεση στο πρώτο και στο δεύτερο πάτωμα, διατηρώντας Γάλλο παιδαγωγό, Αγγλίδα τροφό, Έλληνες υπηρέτες, Ιταλό αμαξά και Αιγύπτιο θυρωρό!

To 1870 με το θάνατο του πατέρα Καβάφη αρχίζει, ουσιαστικά, η σταθερή πορεία της οικογένειας προς την οικονομική κρίση και παρακμή. Το 1872 η Χαρίκλεια Καβάφη μετακομίζει με τα παιδιά της στην Αγγλία όπου και θα παραμείνουν τα επόμενα έξι χρόνια (κυρίως στο Λίβερπουλ αλλά και στο Λονδίνο). Ο μικρός Καβάφης σπουδάζει σε αγγλικό σχολείο όπου και διδάσκεται για μητρική του γλώσσα την αγγλική αλλά παράλληλα μαθαίνει και ελληνικά και γαλλικά. Μετά από λίγα χρόνια παραμονής στην Αγγλία αναγκάζονται να επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια καθώς τα οικονομικά της οικογένειας πηγαίνουν άσχημα και η οικογενειακή επιχείρηση διαλύεται. Ο Καβάφης συνεχίζει τις σπουδές του στο Εμποροπρακτικό Λύκειο «Ερμής» ενώ παράλληλα υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι κατά το διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην επιστροφή από την Αγγλία (1878) και στο ξεκίνημα της φοίτησης στον «Ερμή» (1881), ο Καβάφης είχε αρχίσει να μελετά και να εργάζεται πνευματικά από μόνος του, χρησιμοποιώντας βιβλία από τις δανειστικές βιβλιοθήκες της Αλεξάνδρειας. Σ' αυτήν την τριετία ανάγεται και η φιλόδοξη απόπειρά του να συντάξει ένα ιστορικό λεξικό, προσπάθεια που δεν ολοκληρώθηκε αφού τα λήμματα του έργου σταμάτησαν «στη μοιραία λέξη Αλέξανδρος».

Συνέχεια ΕΔΩ
Πηγή Cavafis.compupress  

Όλα τα ποιήματά του ΕΔΩ 

ΙΘΑΚΗ (1911)

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

Η Έλλη Λαμπέτη απαγγέλει την "Ιθάκη"

Ο Γιάννης Γλέζος τραγουδάει την "Ιθάκη" σε μουσική δική του

Άλλα μελοποιημένα ποιήματα του Κ.Καβάφη

"Γενάρης 1904" Μουσική Θάνος Μικρούτσικος - Τραγούδι Κ. Θωμαϊδης

"Η πόλις" Μουσική Δήμου Μούτση - Τραγούδι Άλκηστις Πρωτοψάλτη

"Τα κεριά"  Μουσική Μίμης Πλέσσας - Τραγούδι  Ειρήνη Παπά

"Φυλάττειν Θερμοπύλας" Κώστας και Αλέξανδρος Χατζής

Οι ηθοποιοί απαγγέλουν Καβάφη

"Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ."- Απαγγέλει ο Χρήστος Τσάγκας, μουσική Φίλιππος Περιστέρης

"Περιμένοντας του Βαρβάρους" - Διαβάζει ο Δημήτρης Λιαντίνης (Νικολακάκος το πραγματικό του επώνυμο)
 

"Όσο μπορείς" -  απαγγέλει ο Στέφανος .Στρατηγός

"Περιμένοντας τους βαρβάρους" - Ο Χρήστος Τσάγκας διαβάζει Καβάφη