Vasilios Gaitanos sings/Greek Music

VASILIOS GAITANOS

COMMENTARY BY: HARRY MARK PETRAKIS

Some dozen years ago while traveling across the timeless landscape of Greece, I spent a few days in the lovely seaport town of Agios Nikolaos on the Island of Crete. One night in the town I discovered a peerless Taverna called, “Cafe of the Sunset,” owned by a comely young woman called Niki with long hair as black as a raven’s wing and her handsome young husband, Giorgios.

Late in the evening when those tourists who remained were joined by young town people, we pushed the tables aside to prepare for the music of Lenos on the bouzouki, Michali on the clarinet and Panayotis who sang in a throaty, vibrant voice when they began to play, the Cafe burst into life.

With our blood already warmed by wine, the felicitous music liberated our spirits and we leaped up to dance. Niki would lead us with zest and grace, her dark hair tossing about her cheeks and shoulders. As the dancing grew wilder she’d kick off her shoes and dance barefooted as the nymphs of legend must have dance in the sylvan groves. We circled her like a bevy of satyrs and then whirled off alone, still linked by the music and the Greek night.

These animated celebration glowed in my memory for years although I never returned to Agios Nikolaos. Yet, only a few years ago, that marvelous experience was renewed for me, not in Greece, but in Chicago, when I visited Deni’s Den for the first time and first heard Vasilli play his stunning piano. Late in the evening, sparked by the music, I was impelled to leap up and dance again. The small miracle of finding a luminous particle of Greece in Chicago was so mesmerizing that long after midnight, when I finally emerged onto Clark Street, I eerily expected to find myself on a street in Greece.

I have returned to Deni’s Den many times since that first visit and each time eagerly wait for the music. The leader of the Deni’s Den Ensemble is Vasilli Gaitanos, a former merchant sailor, a brilliant pianist and singer who toured the world with the great composer, Mikis Theodorakis.

There is the superb bouzouki player, Alex Galas, who first heard and became fascinated with that instrument when he was eleven. There is George Papadatos whose drums resound like Olympian thunder and Vassili Rousis whose guitar provides the lightning and Ares Marmantas on a sparking classical guitar. Their good friend and the marvelous arranger of their music is Spyros Panaoussis.

Listening to Vasilli and the Ensemble play and sing for a few hours is the next best thing to visiting Greece. They play buoyant love songs and the darker songs of unrequited love and jealousy, songs of freedom sung by warriors fighting their oppressors, haunting songs of wanderings and exile from the native land. Their music returns me to the sights and sounds of the Greek journeys, the resonant bells of churches, the flutes of shepherds, the laughter of village wedding, the ruins of temples with rising in the wind at Delphi.

And always the music evokes for me the joyous celebrations in villages, towns and mountain glades, unchanged in passion and vigor since the wine – dark time of Homer.

Yet, a tragic dement is present in the music of Greece, as well, for the perimeter of joy is a melancholy bred into the bone and blood of Greeks through four centuries of slavery. It was only 150 years ago when the Greeks, after a bitter ten year revolution, emerged free from those sorrowful centuries. When that emotion Greek call “stenochoria”, comes hauntingly through the songs and music, even those who are not Greeks can sense the timeless grief.

“Cafe of the Sunset”… “Deni’s Den”, they are enclosures that exist a world apart and yet, as Euripides says, home is where the heart is, and joy is where the music conquers loneliness and fills one with the urge to sing and dance. That zest for living is embodied in an old Greek song:

“Even with many trials, life is sweet.

And anyone who wants Charos to come

must be mad.”

This splendid album records many songs played by Vasilli Gaitanos and the Ensemble, so those unable to visit Deni’s Den (This is closed.) will be able to hear their magic. Perhaps understand, as well the miracle of the small enduring land that reveals in its literature, art and music a soul that must inspire men and women everywhere for as long as the earth endures.

Harry Mark Petrakis

Chicago, Illinois

October 25, 1981

In 1981, Vasilli Gaitanos released a disc with Greek representative songs of M.Theodorakis, M.Hadjidakis, Chr.Leontis, Th.Mikroutsikos and St.Xarchakos. To download the CD Vassilis Gaitanos click HERE
  1. The Cross of the South
  2. The Knife
  3. The Fairy Tale
  4. Drapetsona
  5. Bright Day
  6. Those Crazy Boys
  7. Thessaloniki
  8.  Tha Road is Long
  9. A Day in May
10. You See My Brother

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ HARRY MARK ΠΕΤΡΑΚΗΣ

Μερικές δεκάδες χρόνια πριν, ενώ ταξίδευα στο άχρονο Ελληνικό τοπίο, πέρασα μερικές ημέρες στην όμορφη παραλιακή πόλη στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου, στο νησί της Κρήτης. Μια νύχτα στην πόλη ανακάλυψα μια απαράμιλλη ταβέρνα, με τ’ όνομα το "Καφενείο το Δειλινό», που ανήκε σε μια νεαρή γυναίκα. Το όνομά της ήταν Νίκη με μακριά μαλλιά, μαύρα σαν φτερό από ένα κοράκι, δίπλα της ο όμορφος νεαρός σύζυγός της, ο Γιώργος.

Αργά το βράδυ, όταν κάποιοι τουρίστες οι οποίοι παρέμειναν ενώθηκαν με τους νέους της πόλης, σκουντήσαμε τα τραπέζια στην άκρη για να γίνει χώρος για τη μουσική. Ο Λίνος στο μπουζούκι, ο Μιχάλης στο κλαρίνο και ο Παναγιώτης με την τραχιά, δυνατή φωνή, όταν άρχισαν να παίζουν, στο καφενείο «μπήκε» η ζωή.

Με το αίμα μας, ήδη κορωμένο από το κρασί, η εύστοχη μουσική απελευθέρωσε το πνεύμα μας και στήσαμε το χορό. Η Νίκη, μας οδηγούσε με μεράκι και χάρη, τινάζοντας τα σκούρα μαλλιά της στα μάγουλα και τους ώμους της. Καθώς ο χορός αγρίευε η γυναίκα πέταξε τα  παπούτσια της χορεύοντας ξυπόλητη, όπως οι νύμφες του θρύλου όταν χόρευαν στα δάση και τους ελαιώνες. Κάναμε ένα κύκλο γύρω της σαν σάτυροι, μια κοντά και μια στροβιλιζόμαστε μακριά, αφήνοντάς την μόνη, όλοι μπλεγμένοι με τη μουσική και την Ελληνική βραδιά.

Αυτή η δυνατή εικόνα έλαμπε στη μνήμη μου για χρόνια, αν και ποτέ, δεν επέστρεψα στον  Άγιο Νικόλαο. Ωστόσο, μόλις πριν από λίγα χρόνια, η θαυμάσια εμπειρία ανανεώθηκε για μένα, όχι στην Ελλάδα, αλλά και στο Σικάγο, όταν επισκέφθηκα «Τη φωλιά του Ντένι» για πρώτη φορά και για πρώτη φορά είδα τον Βασίλη να παίξει εντυπωσιακά στο πιάνο. Αργά το βράδυ, πυροδοτήθηκα ξανά από τη μουσική, με ένα άλμα πετάχτηκα προς τα πάνω και χόρεψα πάλι. Το μικρό θαύμα να συναντήσω το φως της Ελλάδας στο Σικάγο ήταν τόσο μαγευτικό, ώστε πολύ μετά τα μεσάνυχτα, όταν τελικά περπατούσα στην Clark Street, παράξενα περίμενα να βρω τον εαυτό μου σε ένα δρόμο στην Ελλάδα.

Στο σπίτι του Βασίλη και Δήμητρας Γαϊτάνου στην Αθήνα

Έχω επιστρέψει στη «Φωλιά του Ντένι» πολλές φορές από εκείνη την πρώτη επίσκεψη και κάθε φορά περιμένω με ανυπομονησία για τη μουσική. Ο ηγέτης του μουσικού συνόλου είναι ο Βασίλης Γαϊτάνος, ένας πρώην ναυτικός έμπορος, ένας λαμπρός πιανίστας και τραγουδιστής ο οποίος περιόδευσε τον κόσμο με το μεγάλο συνθέτη, Μίκη Θεοδωράκη.

Στο μουσικό σύνολο υπάρχει ο Alex Galas το υπέροχο μπουζούκι, που πρωτάκουσε μαγεμένος το όργανο όταν ήταν έντεκα ετών. Ο Γιώργος Παπαδάτος στα τύμπανα που αντηχούν σαν βροντή απ’ τον Όλυμπο, ο Βασίλης Ρούσης σαν αστραπή στην κιθάρα κι ο Άρης Μαρμαντάς που κυριολεκτικά πυρπολεί με την κλασσική κιθάρα. Ο καλός φίλος και θαυμάσιος ενορχηστρωτής της μουσικής τους είναι ο Σπύρος Παναούσσης.

Ακούγοντας τον Βασίλη και το μουσικό σύνολο να παίζουν και να τραγουδούν για λίγες ώρες, είναι το επόμενο καλύτερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε, εκτός από την επίσκεψη στην Ελλάδα. Παίζουν έντονα τραγούδια αγάπης και σκοτεινιασμένα τραγούδια για την άτυχη μοίρα του ανεκπλήρωτου έρωτα, της αγάπης και της ζήλειας, τα τραγούδια της ελευθερίας των πολεμιστών που μάχονται τους καταπιεστές τους και τα στοιχειωμένα τραγούδια των περιπλανήσεων και της εξορίας. Η μουσική τους μου φέρνει τις εικόνες και τους ήχους απ’ τα ελληνικά ταξίδια, τον ήχο απ’ τις καμπάνες των εκκλησιών, οι φλογέρες των βοσκών, το γέλιο του γάμου στα χωριά, τα ερείπια των ναών στον άνεμο στους Δελφούς.

Και πάντα η μουσική θα θυμίζει για μένα χαρούμενες γιορτές σε χωριά, κωμοπόλεις και ξέφωτα στο βουνό, αμετάβλητα στο πάθος και στο σθένος από το κρασί – ως την μακρινή εποχή του Ομήρου.

Ωστόσο, κάτι τραγικό είναι παρόν στην ελληνική μουσική, καθώς στην ίδια στιγμή της χαράς υπάρχει και η μελαγχολία, που υπάρχει στα κόκαλα και στο αίμα των Ελλήνων, μέσα από τέσσερις αιώνες σκλαβιάς. Ήταν μόλις πριν από 150 χρόνια, όταν οι Έλληνες, μετά από μια πικρή επανάσταση δέκα ετών, απαλλάχτηκαν από αυτούς τους θλιβερούς αιώνες καταπίεσης.  Όταν αυτό το συναίσθημα που λέγεται ελληνικά «στενοχώρια» έρχεται ύπουλα μέσα από τα τραγούδια και τη μουσική, ακόμη και εκείνοι που δεν είναι Έλληνες μπορούν να αισθανθούν τη διαχρονική θλίψη.

"Καφενείο το Δειλινό" ... "Η φωλιά του Ντένι", είναι καταλύματα που υπάρχουν σε έναν κόσμο διαφορετικό μα, όπως λέει ο Ευριπίδης, «σπίτι είναι όπου βρίσκεται η καρδιά», και «χαρά όπου η μουσική εισχωρεί και κατακτάει τη μοναξιά και γίνεται ένα με την επιθυμία για τραγούδι και χορό». Αυτή η όρεξη για ζωή είναι ενσωματωμένη σε ένα παλιό ελληνικό τραγούδι:

 "Ακόμη και με πολλά βάσανα, η ζωή είναι γλυκιά.

 Και όποιος θέλει να έρθει Χάρος πρέπει να είναι τρελός"

Αυτό το υπέροχο άλμπουμ καταγράφει πολλά τραγούδια, που παίζει ο Βασίλης Γαϊτάνος και το μουσικό σχήμα του, έτσι ώστε αυτοί που δεν μπορούν να επισκεφθούν την «Φωλιά του Ντένι» (σ.σ. τώρα έχει κλείσει) θα είναι σε θέση να ακούσουν τη μαγεία τους.

Ίσως έτσι ο ακροατής καταλάβει, πως διαρκεί το θαύμα αυτής της μικρής Ελλάδας, που αποκαλύπτεται στη λογοτεχνία, την τέχνη και τη μουσική ψυχή και θα πρέπει να εμπνεύσει τους άνδρες και τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η Γη .

Harry Mark Πετράκης

Σικάγο-Ιλλινόϊς

25 Οκτωβρίου 1981
[Μετάφραση [Ioanna Kaskoura-Sheridan] 

Το 1981, ο Βασίλης Γαϊτάνος, κυκλοφόρησε ένα δίσκο με αντιπροσωπευτικά Ελληνικά τραγούδια του Μ.Θεοδωράκη, Μ.Χατζιδάκι Χρ.Λεοντή, Θ.Μικρούτσικου και Στ. Ξαρχάκου. Για να κατεβάσετε το CD του Βασίλη Γαϊτάνου, πατήστε ΕΔΩ  

  1.Σταυρός του Νότου

  2.Το μαχαίρι

  3.Ήτανε μια φορά

  4.Δραπετσώνα

  5.Άσπρη μέρα και για μας

  6.Κάθε τρελό παιδί

  7.Θεσσαλονίκη

  8.Είναι μακρύς ο δρόμος σου

  9.Μέρα Μαγιού

10.Και να αδελφέ μου
Δείτε παλαιότερη ανάρτηση για τον Βασίλη Γαϊτάνο όπου μπορείτε να κατεβάσετε άλλα δύο υπέροχα CD KLICK HERE

Yannis Ritsos / Epitaphios / Mikis Theodorakis

Yannis Ritsos (1909-1990)

"Yannis Ritsos," wrote Peter Levi in the Times Literary Supplement of the late Greek poet, "is the old-fashioned kind of great poet. His output has been enormous, his life heroic and eventful, his voice is an embodiment of national courage, his mind is tirelessly active." At their best, Ritsos' poems, "in their directness and with their sense of anguish, are moving, and testify to the courage of at least one human soul in conditions which few of us have faced or would have triumphed over had we faced them," as Philip Sherrard noted in the Washington Post Book World. Twice nominated for the Nobel Prize, Ritsos won the Lenin Peace Prize, the former Soviet Union's highest literary honor, as well as numerous literary prizes from across Eastern Europe prior to his death in 1990.

The hardship and misfortune of Ritsos' early life played a large role in all of his later writings. His wealthy family suffered financial ruin during his childhood, and soon afterward his father and sister went insane. Tuberculosis claimed his mother and an older brother and later confined Ritsos himself to a sanatorium in Athens for several years. Poetry and the Greek communist movement became the sustaining forces in his life.

Because his writing was frequently political in nature, Ritsos endured periods of persecution from his political foes. One of his most celebrated works, the "Epitaphios," a lament inspired by the assassination of a worker in a large general strike in Salonica, was burned by the Metaxas dictatorship, along with other books, in a ceremony enacted in front of the Temple of Zeus in 1936. After World War II and the annihilation of Greece's National Resistance Movement—a Communist guerrilla organization that attempted to take over the country in a five-year civil war—Ritsos was exiled for four years to the islands of Lemnos, Makronisos, and Ayios Efstratios. His books were banned until 1954. In 1967, when army colonels staged a coup and took over Greece, Ritsos was again deported, then held under house arrest until 1970. His works were again banned.

Ritsos' poetry ranges from the overtly political to the deeply personal, and it often utilizes characters from ancient Greek myths. One of his longer works and the subject of several translations, The Fourth Dimension, is comprised of seventeen monologues that most frequently involve the ancient King Agamemnon and the tragic House of Atreus. Narrated by such classical figures as Persephone, Orestes, Ajax, Phaedra, and Helen of Troy, The Fourth Dimension is a "beautifully written book . . . describing what happens when love and hate and sibling rivalry run amok," commented Stand reviewer Mary Fujimaki, who also praised the work's "colour, the excitement, the shifting back and forth from past to present that naturally makes the stories seem more familiar to modern readers." Shorter in length are the verses from 1991's Repetitions, Testimonies, Parentheses, a collection of eighty relatively brief poems that incorporate Greek myths and history. "Here . . . is the Ritsos of 'simple things,'" commented Minas Savvas in a review for World Literature Today. "The desire to draw out a moment or an object and magically expand it for its mystifying, arcane significance is wonderfully evident in these laconic, almost epigrammatic poems."

Many critics rank Ritsos' less political poems as his best work. George Economou, writing in the New York Times Book Review, stated that "in the short poems, most of which are not overtly political, Ritsos is full of surprises. He records, at times celebrates, the enigmatic, the irrational, the mysterious and invisible qualities of experience." Vernon Young in Hudson Review cited Ritsos' "remarkable gift . . . for suggesting the sound and color of silence, the impending instant, the transfixed hush." Similarly, John Simon pointed to the surreality of Ritsos' work. In a review of Ritsos in Parenthesis for Poetry, Simon wrote: "What I find remarkable about Ritsos' poetry is its ability to make extraordinary constructs out of the most unforcedly ordinary ingredients—surreality out of reality. And seem not even to make it, just find it." Simon also found a loneliness in Ritsos' poems. He explained: "Ritsos . . . is also a great bard of loneliness, but of loneliness ennobled and overcome. Poem after poem, image upon image, suffuses aloneness with a gallows humor that begins to mitigate its ravages and makes the person in the poem a Pyrrhic winner." Ritsos' final volume of verse, Argha, poli argha mesa sti nihta, was completed just prior to his death and published in its original Greek in 1991. "The imagistic dynamism, lyric intensity, and astonishing quasi-surrealistic expressions" that characterized the poet's work for his seventy-year career are, in the opinion of World Literature Today reviewer M. Byron Raizis, "manifest again, as refreshing and effective as any time during . . . his creative activity."

Source POETRY FOUNDATION

Epitaphios

His career took a leap forward when, in May of 1936, he composed his Epitaphios immediately after the slaughter of twelve tobacco workers by Thessaloniki police during a strike. Issued in ten thousand copies, this became the first of Ritsos’s poems to be banned. The Metaxas dictatorship, when it came to power in August, publicly burned the 250 unsold copies at the Temple of Olympian Zeus.

This was a lengthy poem which uses the mechanics of traditional poetry but expresses in a clear and simple language a message of fraternity and brotherhood.

Poetry: Yannis Ritsos
Music: Mikis Theodorakis
Sings: Mary Linda
Translation: Amy Mims

WHERE DID MY BOY FLY AWAY (POU PETAXE T'AGORI MOU)Son, my flesh and blood. 
marrow of my bones, heart of my own heart,
sparrow of my tiny courtyard, flower of my loneliness.
Where did my boy fly away? Where's he gone? Where's he leaving me?
The bird-cage is empty now, not a drop of water in the fonnt. 
What ever made your dear eyes close and you are blind to my tears?
How are yon frozen in yonr tracks and deàf to my bitter words? 

YOUR SWEETLY SCENTED LlPS (CHILI  MOU MOSCHOMYRISTO)
My fingers would slip through your cnrly hair, aIl through the night,
wliile you were fast asleep and I was keeping watch by your side.
Your eyebrows weIl shaped, as if drawn with a delicate pencil,
seemed to sketch an arch where my gaze could nestle and be at rest.
Your glistening eyes reflected the distances of the sky
at dawn and I tried to keep a single tear from misting them.
Your sweetly scented lips, whenever you spoke, made the boulders
and blighted trees blossom and nightmgales flutter their wings. 

ON A DAY IN MAY YOU LEFT ME (MERA MAYIOU MOU MISEPSES)

On a day in May you left me, on that May day I lost you,
in springtime you loved so weIl, my son, when you went upstairs,
To the sun-drenched roof and looked out and your eyes never had
their lill of drinking in the light of the whole wide world at large.
With your manly voice so sweet and so warm, you recounted
as many things as all the pebbles strewn along the seashore.
My son, you told me that all these wonderful things will be ours,
but now your light has died out, our brightness and fire are gone.

MY STAR YOU'VE SET (VASSILEPSES ASTERI MOU)
My star, you've set, fading out in the dark, aIl Creation has set,
and the sun, a black ball of twine, has gathered in its bright light
Crowds keep passing by and jostling me, soldiers trample on me,
but my own gaze never swerves ana my eyes never leave you.
The misty aura of your breath I feel against my cheek;
ah, a buoyant great light's a-float at tlie end of the road.
The palm of a hand bathed in light is wiping the tears from my eyes;
ah my son, the words you spoke rush into my innermost core.
And look now; I've risen again, my limbs can still stand firm;
a blithe light, my brave lad; has lifted me up from the ground.
Now you are shrouded in banners. My child, now go to sleep
I'm on my way to your brothers, beanng your voice with me. 

YOU WERE KIND AND SWEET OF TEMPER (ISSOUN KALOS  ISSOUN GLYKOS)

You were kind and sweet of temper, aIl the good graces were yours, 

all the wind's caresses, all the gillyflowers of the garden.
You were light of foot, treading as softly as a gazelle,
when you stepped past our threshold it always glittered like gold
I drew youth from your youth and to boot, I could even smile.
Old age never daunted me and death I could disregard.
But now where can I hold my ground? Where can I find shelter?
I'm stranded like a withered tree in a plain buried in snow 

WHENEVER YOU STOOD NEAR THE WINDOW (STO PARATHYRI STEKOSSOUN)

Whenever you stood near the window, your brawny shoulder-blades 

filled up the whole entranceway, the sea and the fishermen's boats
The house overflowed with your shadow, tall as an archangel,
and the bright bud of the evening-star sparkled up there in your ear.
Our window was the gateway for all the world, leading out
towards paradise, my dear hght, where the stars were all in bloom. 

As you stood there with your gaze fixed on the glimmering sunset,
you looked like a helmsman steering a ship, which was your own room.
ln the warm blue twilight of evening - ahoy, away -
you sailed me straight into the stillness of ihe milky way
But now this ship has foundered, ils rudder has broken down,
and down in the depths of the ocean, I'm drifting all alone. 

IF ONLY I HAD THE IMMORTALS' POTION (T'ATHANATO NERO)

If only I had the immortals' potion if only I had 

A new soul to give you, if only yould wake for a moment,
To see and to speak and delight in the whole of your dream
Standing right there by your side, next to you, bursting with life.
Roadways and public places, balconies, lanes in an uproar,
young maidens are picking flowers to sprinkle on your hair.
My fragrant forest full of tens of thousands of roots and leaves,
how can I the ill-fated believe I can ever lose you?
My son, all things have vanished and abandoned me back here
I have no eyes and cannot see, no mouth to let me speak. 

MY SWEET LAD YOU HAVE NOT BEEN LOST (GLYKE MOU ESSY DEN CHATHIKES)

My son, what Fate has destined you and what Fate was my doom 

to kindle such buming grief, such fire inside my breast?
My sweet lad, you have not been lost, you live inside my veins.
My son, flow deep into all our veins and stay for ever alive.

Yannis Ritsos - Mikis Theodorakis

Ο «Επιτάφιος» αποτελεί ένα λαϊκό μοιρολόι. Ο 15σύλλαβος του δημοτικού μας τραγουδιού, άρτιος και εδώ, οι λέξεις απλές, πολύπαθες, δοκιμασμένες από τα άμεσα βιώματα του ποιητή, υπηρετούν το μοιρολόι της μάνας. Ο Ρίτσος ταυτίζεται με τον πόνο της μάνας, περνά μέσα από εξάρσεις και ταλαντώσεις υποκειμενικού πόνου σε μια αντικειμενικοποίηση: πίσω από τη μάνα που θρηνεί το μοναχογιό της υπάρχει η Πανανθρώπινη Μάνα, η αιώνια θλιμμένη για τα πάθη του Λαού. Ανασύροντας ο ποιητής στην επιφάνεια καταγραμμένες και επεξεργασμένες ήδη συλλογικές μνήμες, ανυψώνει το μοιρολόι της μάνας σε ισχυρή κατάφαση ζωής, αλλά και σε μανιφέστο ταξικής συνειδητοποίησης και μοχλό ταξικής πάλης.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΕΔΩ

Vassilios Gaitanos/Βασίλης Γαϊτάνος

Vassilios Gaitanos

An immigrant in Chicago since 1970, pianist in Mikis Theodorakis' orchestra and a manager for his concerts abroad, substituting for Yiannis Didilis. These approximately 1600 concerts with Mikis "gave him courage" as a musician and a person of character. Now that he is an "old man," as he describes himself, he does his own musical things. He has released to this day more than ten of his recorded works.

In 2002 he released "Aeraki (Little Breeze)," a collection of folk songs with classical orchestration; in 2009 "That I may admire you from afar, my Greece," consisting of 14 songs of the poetry of his countryman Kimona Axaopoulos and of Dimitra Yiannopoulou-Gaitanou, in the context of a complete work of art music; in 2012 he released the second album of the same series, with the title "Ach my Greece!"

Within a few days he will release his "Political" songs, with poetry of K. Axaopoulos and the poetry set to melody of the poets from Sifnos, Yiannis Gryparis and Aristomenis Provelengios. 

(translation: Eva Johanos)

"Ach my Greece!"

Βασίλης Γαϊτάνος

Από το 1970 μετανάστης στο Σικάγο, πιανίστας στην ορχήστρα του Μίκη Θεοδωράκη και υπεύθυνος για τις συναυλίες στο εξωτερικό, αντικαθιστώντας το Γιάννη Διδίλη. Αυτές οι περίπου 1600 συναυλίες με τον Μίκη, τον «άνδρωσαν» ως μουσικό και ως χαρακτήρα. Τώρα, «γέρος» πια, όπως λέει ο ίδιος, κάνει τα δικά του μουσικά πράγματα. Έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα δέκα και πλέον δισκογραφικές δουλειές του.

Το 2002 κυκλοφόρησε το «Αεράκι», συλλογή δημοτικών τραγουδιών με κλασική ενορχήστρωση, το 2009 το «Να σε αγναντεύω Ελλάδα μου», όπου περιέχονται δεκατέσσερα τραγούδια σε ποίηση του ομογενή Κίμωνα Αξαόπουλου και της Δήμητρας Γιαννοπούλου-Γαϊτάνου, μέσα στα πλαίσια μιας συνολικής δουλειάς με έντεχνη μουσική, το 2012, κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος της ίδιας σειράς, με τίτλο «Αχ Ελλάδα μου!»

Εντός των ημερών θα κυκλοφορήσει τα «Πολιτικά» του, σε ποίηση του Κ.Αξαόπουλου, και την μελοποίηση των Σιφναίων ποιητών Γιάννη Γρυπάρη και Αριστομένη Προβελέγγιου.

Vasillios & Dimitra Gaitanos

Ο Βασίλης έφτιαξε έναν κύκλο τραγουδιών, δεκαεπτά τραγουδιών, με τίτλο "ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ" μια που και η σημερινή κατάσταση της Ελλάδος και η εξαθλίωσή της το επιβάλει, θα έλεγα. Ο κύκλος αυτός είναι γραμμένος όλος σε ποίηση του ποιητή Κίμωνα Αξαόπουλου που ζει και δραστηριοποιείται στη Φλώριδα των Ηνωμένων Πολιτειών κι είναι όλα κάτω από την μουσική ομπρέλα του Βασίλη. Βασίλης Γαϊτάνος ο συνθέτης. Θα σας πούμε ένα τραγούδι που λέγεται «Σφαγμένο ηλιοτρόπι», έτσι θέλησε ο ποιητής να ονομάσει τον Παύλο Φύσσα και να χαρακτηρίσει με τα λόγια αυτά που θα ακούσετε τον άδικο χαμό του».

Τα είπε όλα η Δήμητρα Γαϊτάνου στον πρόλογο που έκανε, όταν βρέθηκα στο σπίτι τους και, φυσικά, κατέγραψα την ερμηνεία του τραγουδιού, στο βίντεο που ακολουθεί. Εύχομαι, «ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ» να γίνουν, σύντομα, κτήμα όλων.

«Αεράκι»-12 παραδοσιακά τραγούδια για πιάνο και φωνή

Στο CD «Αεράκι», ο ίδιος γράφει: «Πρέπει να είναι πάνω από είκοσι χρόνια, τότε που στο Σικάγο με κάλεσαν να  αναλάβω το μουσικό μέρος της εκδήλωσης παρουσίασης των ευρημάτων της Βεργίνας στο Αμερικανικό κοινό.  Εκείνο το αξέχαστο βράδυ στο Art Institute, παρουσίασα 47 παραδοσιακά, ελληνικά τραγούδια, μόνο για πιάνο και φωνή. Κομμάτια παλιά, γνωστά, χιλιοτραγουδισμένα, που όμως κάθε φορά που τ' ακούς, φέρνουν αβίαστα στα μάτια εικόνες από την Ελλάδα. Σαν «αεράκι» ελληνικού τοπίου που φυσά το πρόσωπο.

Είπα, ότι αυτά τα τραγούδια δεν θα τα πω ξανά, ούτε θα τα παίξω, παρά μόνο εάν βρεθώ στην Ελλάδα.

Η δουλειά που κρατάτε στα χέρια σας μπορεί να μην χώρεσε όλα, όσα εκείνο το βράδυ στο Art Institute τραγουδήθηκαν, έχει όμως κάτι από εκείνη τη βραδιά. Έχει πολύ συγκίνηση,πολύ αγάπη και πολύ Ελλάδα».

Νερατζούλα φουντωμένη/Neratzoula

1. Σαράντα παλικάρια - 2. Μες του Αιγαίου τα νερά - 3. Νερατζούλα φουντωμένη - 4. Να χαμηλώναν τα βουνά - 5. Ένα καράβι από τη Χιο - 6. Βλάχα η έμορφη - 7. Μάνα μ' σγουρός βασιλικός - 8. Σαρανταπέντε λεμονιές - 9. Γερακίνα - 10. Αιγιώτισα - 11. Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ - 12. Μου παράγγειλε τ' αηδόνι.
Με την άδεια του δημιουργού Βασίλη Γαϊτάνου, μπορείτε να  κατεβάσετε το CD
DOWNLOAD HERE 

«Να σ' αγναντεύω Ελλάδα μου» - 21 τραγούδια

«Όταν πήρα στα χέρια μου τους στίχους αυτών των τραγουδιών με πλημμύρισε απέραντη χαρά. Σκέφτηκα αμέσως να τους ντύσω με μελωδίες που κουβαλάω τόσα χρόνια μέσα μου, επηρεασμένος από τις συνεργασίες μου με τους Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Κατσαρό, Πλέσσα και τόσους άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες. Αν τα κατάφερα ή όχι εσείς θα το κρίνεται. Το μόνο βέβαιο είναι ότι  όλοι μας βάλαμε πολύ μεράκι, αγάπη, σεβασμό, ψυχή και προπαντός πολύ Ελλάδα».

Βασίλης Γαϊτάνος

Αγιόκλημα και γιασεμί/Agioklima & giasemi

«I can still remember the instrantaneous enormous happiness I left when these dynamic and rich lyrics fell into my hands. Then a thought crossed my mind what is really needed to accompany the lyrics with melodies.

These melodies express my insprirations and experiences I’ ve gained by working with renowned  Greek artists like Theodorakis, Hadjidakis Katsaros, Plessas and many  more. Whether I have successfully accomplished my goal or not, I will leave it up to you.

One thing is for certain: all people involved in this endeavor gave their outmost “meraki”, love, respect, soul and above all GREECE».

Vasilios Gaitanos


Με την άδεια του δημιουργού Βασίλη Γαϊτάνου, μπορείτε να κατεβάσετε το CD
DOWNLOAD HERE